Γαλλία: Η «βόμβα» χρέους 1 τρισ. δολαρίων που προκαλεί αναταράξεις στις αγορές

Μπροστά σε έναν πρωτοφανή δημοσιονομικό πονοκέφαλο βρίσκεται η Γαλλία, καθώς περισσότερο από 1 τρισεκατομμύριο δολάρια κρατικού χρέους λήγει έως το 2030. Η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης καλείται να διαχειριστεί ένα τεράστιο κύμα αναχρηματοδότησης σε ένα ριζικά διαφοροποιημένο μακροοικονομικό περιβάλλον, όπου η εποχή του φθηνού χρήματος και των μηδενικών επιτοκίων αποτελεί οριστικά παρελθόν.

Η απότομη εκτίναξη των αποδόσεων και η ανατροπή των ισορροπιών

Η αλλαγή πλεύσης της νομισματικής πολιτικής έχει οδηγήσει το κόστος δανεισμού της χώρας σε επίπεδα που δεν είχαν καταγραφεί για περισσότερες από δύο δεκαετίες. Η απόδοση του γαλλικού δεκαετούς ομολόγου κινήθηκε πρόσφατα προς το 5%, αγγίζοντας το υψηλότερο σημείο από το 2002. Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μια ιστορική ανατροπή: η Γαλλία, άλλοτε πυλώνας σταθερότητας στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, πληρώνει πλέον υψηλότερο επιτόκιο για τον μακροπρόθεσμο δανεισμό της σε σύγκριση με χώρες της περιφέρειας, όπως η Ελλάδα και η Ιταλία.

Σύμφωνα με ανάλυση της Wall Street Journal, η χώρα αντιμετωπίζεται πλέον ως ένας από τους πλέον ευάλωτους κρίκους της Ευρώπης. Η επίμονη διεύρυνση των δημόσιων δαπανών τα προηγούμενα έτη, σε συνδυασμό με το δημοσιονομικό έλλειμμα –το οποίο είναι το δεύτερο υψηλότερο μεταξύ των ανεπτυγμένων οικονομιών μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες–, εκθέτει το Παρίσι στην αυστηρή κρίση των διεθνών επενδυτών.

Το φάσμα του δημοσιονομικού σπιράλ

Η μεγαλύτερη πρόκληση για το γαλλικό υπουργείο Οικονομικών είναι η άμεση πίεση της αγοράς. Μόνο για το επόμενο έτος, η κυβέρνηση αναμένεται να προχωρήσει στην έκδοση ομολόγων ύψους περίπου 380 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ποσό που συνιστά ιστορικό ρεκόρ. Καθώς το παλαιό, χαμηλότοκο χρέος αντικαθίσταται από νέους τίτλους με αισθητά υψηλότερες αποδόσεις, οι δαπάνες για την εξυπηρέτηση τόκων διογκώνονται ταχύτατα.

Αυτή η διαδικασία ενέχει τον κίνδυνο ενός επικίνδυνου «δημοσιονομικού σπιράλ». Όσο μεγαλύτερο μερίδιο του προϋπολογισμού δεσμεύεται για την πληρωμή τόκων, τόσο περιορίζονται τα περιθώρια για παραγωγικές επενδύσεις ή κοινωνικές δαπάνες, οδηγώντας εν τέλει σε ανάγκη για νέο δανεισμό. Παράλληλα, παραδοσιακοί αγοραστές κρατικών τίτλων τηρούν στάση αναμονής, απαιτώντας υψηλότερο ασφάλιστρο κινδύνου για να απορροφήσουν τις γαλλικές εκδόσεις.

Επιπτώσεις για τη σταθερότητα της Ευρωζώνης

Αν και η Γαλλία απέχει ακόμη από μια γενικευμένη κρίση solvency, η νευρικότητα στην αγορά των ομολόγων έχει αρχίσει να μεταδίδεται και σε άλλες ευρωπαϊκές αγορές, ασκώντας πιέσεις στο ευρώ και επαναφέροντας μνήμες από την κρίση χρέους της προηγούμενης δεκαετίας. Το ερώτημα για τους επενδυτές και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς δεν είναι πλέον μόνο το ονομαστικό μέγεθος των υποχρεώσεων της Γαλλίας, αλλά η αντοχή της να εξυπηρετήσει ένα ακριβό χρέος σε συνθήκες περιορισμένης ανάπτυξης.