OFF THE RECORD: Άντε καλέ σιγά, κόβονται τα ρουσφέτια;
Μετά τα νεότερα εργαστηριακά και ιατροδικαστικά ευρήματα σχετικά με τη διπλή δολοφονία μητέρας και γιου στο Αίγιο, η δημόσια συζήτηση έχει στραφεί σε έναν όρο της διεθνούς εγκληματολογικής βιβλιογραφίας: την «αλτρουιστική παιδοκτονία». Η υπόθεση έχει προκαλέσει σοκ στην τοπική κοινωνία, ενώ οι Αρχές εξετάζουν όλα τα πιθανά σενάρια για να διαλευκάνουν τα αίτια πίσω από το τραγικό συμβάν.
Μιλώντας για το ζήτημα, η δρ. Εγκληματολογίας και Senior Fellow του ITSTIME, Μαρία Χρ. Αλβανού, ξεκαθαρίζει ότι ο συγκεκριμένος όρος αποτελεί ένα εργαλείο ανάλυσης του κινήτρου και όχι έναν αυτοτελή νομικό χαρακτηρισμό. Σύμφωνα με την εγκληματολογική επιστήμη, ο όρος «altruistic filicide» εισήχθη το 1969 από τον Resnick και περιγράφει περιπτώσεις όπου ο γονέας ή ο βασικός φροντιστής αφαιρεί τη ζωή του παιδιού του, έχοντας την υποκειμενική και διαστρεβλωμένη πεποίθηση ότι ενεργεί προς το συμφέρον του.
Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η τυπολογία αυτή χωρίζεται σε δύο βασικές κατηγορίες. Η πρώτη είναι η αποκαλούμενη «mercy killing» (λύτρωση από πόνο), όπου ο δράστης πιστεύει ότι απαλλάσσει το παιδί από μια ανίατη ασθένεια ή έναν αφόρητο πόνο. Η δεύτερη κατηγορία αφορά περιπτώσεις όπου η πράξη προηγείται της αυτοκτονίας του γονέα, ο οποίος θεωρεί πως το παιδί δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τη δική του προστασία.
Σε νομικό επίπεδο, οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι οι εγκληματολογικές θεωρίες δεν ταυτίζονται με τα ποινικά αδικήματα. Στην ελληνική έννομη τάξη, η παιδοκτονία (άρθρο 303 ΠΚ) αφορά αυστηρά τη ψυχολογική κατάσταση της μητέρας την ώρα του τοκετού, ενώ η ανθρωποκτονία με συναίνεση (άρθρο 300 ΠΚ) διέπεται από εντελώς διαφορετικές προϋποθέσεις. Η δικαστική διερεύνηση τέτοιων υποθέσεων παραμένει εξαιρετικά σύνθετη και απαιτεί ενδελεχή εξέταση της ψυχικής υγείας και της ικανότητας καταλογισμού του δράστη, μακριά από πρόωρα συμπεράσματα.
