Στεγαστικό: Το εθνικό σχέδιο των 6,5 δισ. ευρώ – Τα 14 μέτρα για προσιτή κατοικία με ορίζοντα το 2035

Σε πλήρη εξέλιξη τίθεται η στρατηγική της κυβέρνησης για την αναχαίτιση της στεγαστικής κρίσης, μέσα από ένα ολοκληρωμένο πακέτο 14 νέων παρεμβάσεων συνολικού προϋπολογισμού 6,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Με χρονικό ορίζοντα υλοποίησης έως το 2035, το κυβερνητικό σχέδιο επιχειρεί να χτυπήσει το πρόβλημα στη ρίζα του, αυξάνοντας ουσιαστικά την προσφορά διαθέσιμων κατοικιών και αποκλιμακώνοντας τις έντονες πληθωριστικές πιέσεις στην αγορά ακινήτων.

Ο σχεδιασμός: 10 άμεσες και 4 μακροπρόθεσμες παρεμβάσεις

Το εθνικό πλάνο για τη «φτηνή στέγη» χωρίζεται σε δύο βασικούς άξονες: περιλαμβάνει 10 μέτρα άμεσης προτεραιότητας που τίθενται σε εφαρμογή άμεσα, καθώς και 4 μακροπρόθεσμες πρωτοβουλίες στρατηγικού χαρακτήρα. Μεγάλο τμήμα από το κονδύλι των 6,5 δισ. ευρώ έχει ήδη δρομολογηθεί μέσω προγραμμάτων κοινωνικής κατοικίας, ενώ οι νέες ρυθμίσεις έρχονται να διευρύνουν το στεγαστικό απόθεμα μέσα από στοχευμένα χρηματοδοτικά και φορολογικά εργαλεία.

Στο επίκεντρο νέοι, φοιτητές και δημόσιοι υπάλληλοι

Η στεγαστική πολιτική εστιάζει στις κατηγορίες πολιτών που υφίστανται τις μεγαλύτερες πιέσεις από το ράλι των ενοικίων. Στο επίκεντρο βρίσκονται τα νεαρά ζευγάρια, οι οικογένειες, οι φοιτητές και οι δημόσιοι υπάλληλοι (όπως εκπαιδευτικοί και υγειονομικοί που μετακινούνται στην περιφέρεια). Ταυτόχρονα, δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στους ιδιοκτήτες ακινήτων, οι οποίοι θα έχουν πρόσβαση σε κίνητρα ώστε να ανοίξουν τα κλειστά σπίτια και να τα διαθέσουν σε προσιτές μακροχρόνιες μισθώσεις.

Απελευθέρωση κλειστών ακινήτων και αντιμετώπιση στρεβλώσεων

Βασική διαπίστωση του οικονομικού επιτελείου είναι πως η ραγδαία άνοδος των τιμών οφείλεται στην τεχνητή έλλειψη προσφοράς. Για τον λόγο αυτό, οι παρεμβάσεις στοχεύουν στα χιλιάδες κλειστά διαμερίσματα, στα κατασχεμένα ακίνητα, στα σπίτια που παραμένουν αναξιοποίητα λόγω κληρονομικών διαφορών, καθώς και σε παλαιά κτίρια που χρήζουν ανακαίνισης. Παράλληλα, το πλαίσιο θέτει νέους κανόνες στην εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, διασφαλίζοντας την ισορροπία ανάμεσα στην τουριστική δραστηριότητα και την προστασία του κοινωνικού ιστού στις γειτονιές των μεγάλων αστικών κέντρων.