«Ρόσμερσχολμ» του Ερρίκου Ίψεν: Η σύγκρουση παλιάς και νέας ηθικής για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Εκάτη

Για δεύτερη διαδοχική θεατρική σεζόν, το εμβληματικό έργο του Ερρίκου Ίψεν, «Άσπρα Άλογα – Ρόσμερσχολμ», παρουσιάζεται στη σκηνή του Θεάτρου Εκάτη, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση της Βαλεντίνης Λουρμπά. Πρόκειται για ένα από τα πιο πολυεπίπεδα και σκοτεινά δράματα του σπουδαίου Νορβηγού δραματουργού, το οποίο ανατέμνει τις εσωτερικές συγκρούσεις του ατόμου μπροστά στο βάρος της παράδοσης και την ανάγκη για κοινωνική και πνευματική χειραφέτηση.

Η αναμέτρηση του παλιού με το νέο στον πύργο των Ρόσμερ

Στον πυρήνα της πλοκής δεσπόζει ο πύργος των Ρόσμερ, το ιστορικό Ρόσμερσχολμ, ένας χώρος βαθιά στοιχειωμένος από τις συντηρητικές παραδόσεις γενεών που άσκησαν διαχρονικό έλεγχο στις ανθρώπινες συνειδήσεις. Ο κεντρικός ήρωας, ο πάστορας Ρόσμερ, ως ο τελευταίος απόγονος της ισχυρής οικογένειας, λαμβάνει τη ρηξικέλευθη απόφαση να αποστατήσει από τους κόλπους της Εκκλησίας, αναζητώντας ένα νέο πλαίσιο σκέψης και ελεύθερης ύπαρξης.

Καθοριστική στην εξέλιξη αυτή είναι η παρουσία της Ρεβέκκας, μιας αινιγματικής και δυναμικής γυναίκας που διαβιεί μαζί του, παρέχοντάς του φροντίδα και ωθώντας τον να διεκδικήσει την πνευματική του αυτονόμηση. Εντούτοις, η πορεία προς την ελευθερία αποδεικνύεται ναρκοθετημένη από βαθιές ενοχές, μυστικά και ένα πάθος που αδυνατεί να βρει ολοκλήρωση. Το παλιό συγκρούεται αναπόφευκτα με το νέο, ενώ το φάσμα ενός τραγικού θανάτου συνδέεται άρρηκτα με το πεπρωμένο των δύο ηρώων.

Πολυεπίπεδη σύγκρουση και ιδεολογικό αδιέξοδο

Στο «Ρόσμερσχολμ», ο Ερρίκος Ίψεν συμπυκνώνει αριστοτεχνικά τις κύριες θεματικές του έργου του: το ιδεολογικό, το ψυχολογικό, το κοινωνικό και το πολιτικό υπόβαθρο της ανθρώπινης κατάστασης. Κεντρικό ζήτημα αποτελεί η αγωνιώδης προσπάθεια του ανθρώπου να παραμείνει συνεπής στις αρχές του χωρίς να προδώσει τη βαθύτερη ηθική του συνείδηση. Οι δύο κεντρικοί χαρακτήρες, προερχόμενοι από διαφορετικές κοινωνικές αφετηρίες, φέρουν ανεξίτηλα τα σημάδια των δικών τους ενοχών.

Η σύγκρουσή τους κορυφώνεται οδηγώντας στην κοινή τους κατάρρευση. Πρόκειται για μια ήττα που ξεπερνά το ατομικό επίπεδο και αποκτά συλλογική διάσταση: είναι η συντριβή δύο ολόκληρων κόσμων, εκείνου της άκαμπτης παραδοσιακής ηθικής και εκείνου μιας νέας, χειραφετημένης συνείδησης που δεν κατόρθωσε τελικά να επιβιώσει.

Η ταυτότητα και οι συντελεστές της παράστασης

Η παράσταση ανεβαίνει σε μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ και σκηνοθεσία της Βαλεντίνης Λουρμπά, αναδεικνύοντας τις έντονες ψυχολογικές διακυμάνσεις του ιψενικού κειμένου. Επί σκηνής εμφανίζονται οι ηθοποιοί Βασίλης Ασημάκης, Χρίστος Γεωργίου, Χριστίνα Μαρία Γκιζελή, Μαρία Μαραγκουδάκη και Μάνος Χατζηγεωργίου.

Την ενδυματολογική επιμέλεια υπογράφει η Τίσα Βασιλάκη, τους φωτισμούς ο Θοδωρής Κόκκινος, ενώ τον σχεδιασμό της αφίσας επιμελήθηκε ο Αθανάσιος Κακολύρης. Τη φωτογραφική αποτύπωση ανέλαβε ο Τζον Τσιλίδης, με τον θίασο «Λεπτουργείο» να έχει την ευθύνη των δημοσίων σχέσεων.