Μετέωρα: Πανηγυρίζει η Ιστορική Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος

Σε κλίμα κατάνυξης και θρησκευτικής συγκίνησης υποδέχονται τα Μετέωρα τη μεγάλη εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, με επίκεντρο των εορτασμών την ιστορική Ιερά Μονή Μεγάλου Μετεώρου. Το εμβληματικό μοναστήρι, χτισμένο στον ψηλότερο και μεγαλύτερο βράχο του συμπλέγματος, αποτελεί έναν από τους σπουδαιότερους πνευματικούς και πολιτιστικούς φάρους της Ορθοδοξίας, προσελκύοντας πλήθος προσκυνητών από κάθε γωνιά της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον ανταποκριτή Αποστόλη Ζώη, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων κ. Θεόκλητος απηύθυνε εγκάρδιο μήνυμα προς το χριστεπώνυμο πλήθος. Ο ίδιος ευχήθηκε το Φως της θείας Μεταμορφώσεως να λάμψει στις καρδιές όλων, καθιστώντας τους μετόχους της θείας Χάριτος. Παράλληλα, επικαλούμενος τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου, ενόψει και της εορτής της Κοιμήσεως, ευχήθηκε υγεία και κάθε καλό σε όλο τον κόσμο.

Πέρα από τη βαθιά πνευματική του σημασία, το Μεγάλο Μετέωρο συνιστά κι έναν ανεκτίμητο θεματοφύλακα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Στο εσωτερικό του μοναστηριακού συγκροτήματος φυλάσσονται ανεκτίμητα κειμήλια ανυπολόγιστης καλλιτεχνικής και ιστορικής αξίας. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν χειρόγραφοι κώδικες, χρυσόβουλα, πατριαρχικά σιγίλλια και σπάνια παλαιότυπα που χρονολογούνται από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα.

Οι επισκέπτες και οι προσκυνητές έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν από κοντά φορητές μεταβυζαντινές εικόνες του 14ου και 15ου αιώνα, καθώς και περίτεχνα χειροτεχνήματα, όπως ξυλόγλυπτα, χρυσοκέντητα και αργυρά αντικείμενα. Σημαντικό κομμάτι του συγκροτήματος αποτελούν επίσης η ιστορική τράπεζα και η Εστία με το μαγειρείο του 1557, το οποίο λειτουργεί πλέον ως λαογραφικό μουσείο, φιλοξενώντας παλαιά χάλκινα, πήλινα και ξύλινα σκεύη.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να γίνει στις δομές κοινωνικής και πνευματικής προσφοράς που φιλοξενεί η Μονή, όπως το Νοσοκομείο και το Γηροκομείο που ιδρύθηκαν το 1572. Στον χώρο δεσπόζουν επίσης τα γραφικά παρεκκλήσια της Θεομήτορος (Παναγία της Μετεωρίτισσας Πέτρας) του 14ου αιώνα, του Τιμίου Προδρόμου από τις αρχές του 17ου αιώνα, των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης του 1789, καθώς και του Αγίου Νεκταρίου, συμπληρώνοντας το μοναδικό μωσαϊκό της μοναστικής ζωής στα Μετέωρα.