Αννίτα Δημητρίου για Ισαάκ και Σολωμού: “Η θυσία τους σύμβολο για την επανένωση της Κύπρου”

Τη βαθιά συγκίνηση και την αταλάντευτη δέσμευση της Κυπριακής Δημοκρατίας στη μνήμη των ηρωομαρτύρων Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού εξέφρασε η πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Αννίτα Δημητρίου, με αφορμή τις μαύρες επετείους από τις δολοφονίες τους. Η κ. Δημητρίου υπογράμμισε ότι οι δύο νέοι δολοφονήθηκαν με τον πιο στυγερό τρόπο από τον βάρβαρο εισβολέα, τονίζοντας πως η θυσία τους παραμένει ζωντανό σύμβολο αγώνα για ολόκληρο τον κυπριακό ελληνισμό.

“Αυτή η θυσία απαιτεί δικαίωση”, ανέφερε χαρακτηριστικά η πρόεδρος της Βουλής, προσθέτοντας ότι αποτελεί διαρκές χρέος και υπέρτατη ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές. Στόχος, όπως επεσήμανε, είναι η μετατροπή του δραματικού παρελθόντος σε κινητήριο δύναμη για ένα καλύτερο, πιο δίκαιο και ειρηνικό μέλλον. Παράλληλα, τόνισε ότι η Πολιτεία οφείλει να διεκδικεί με αμείωτη αποφασιστικότητα την εφαρμογή των διεθνών ενταλμάτων σύλληψης των δολοφόνων, υπενθυμίζοντας πως η δικαιοσύνη για τα αποτρόπαια αυτά εγκλήματα είναι χρέος που δεν παραγράφεται.

“Δεν ξεχνάμε. Δεν συμβιβαζόμαστε. Δεν παραιτούμαστε”, σημείωσε εμφατικά η Αννίτα Δημητρίου, διαβεβαιώνοντας ότι οι προσπάθειες θα συνεχιστούν αδιάκοπα μέχρι την τελική απελευθέρωση, την επανένωση της πατρίδας και τη λύτρωση από τα δεσμά της κατοχής.

Υπενθυμίζεται ότι ο Τάσος Ισαάκ δολοφονήθηκε στις 11 Αυγούστου 1996, κατά τη διάρκεια μαζικής αντικατοχικής κινητοποίησης μοτοσικλετιστών στη Δερύνεια. Ο άτυχος νέος εγκλωβίστηκε στα συρματοπλέγματα της νεκρής ζώνης και ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από οργανωμένο όχλο, ανάμεσα στον οποίο βρίσκονταν και μέλη της εξτρεμιστικής οργάνωσης Γκρίζοι Λύκοι. Τρεις ημέρες αργότερα, στις 14 Αυγούστου 1996, κατά τη διάρκεια της κηδείας του Ισαάκ, ο ξάδελφός του, Σολωμός Σολωμού, έπεσε κι αυτός νεκρός από τα πυρά Τούρκων ελεύθερων σκοπευτών, την ώρα που επιχειρούσε να κατεβάσει την τουρκική σημαία από ιστό σε φυλάκιο της γραμμής κατάπαυσης του πυρός, στη Δερύνεια.

Η διπλή αυτή τραγωδία συνεχίζει να αποτελεί μια ανοιχτή πληγή για την Κύπρο, υπενθυμίζοντας σε όλους τις διαστάσεις της συνεχιζόμενης τουρκικής κατοχής και την επιτακτική ανάγκη για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού.