Ανάλυση Reuters: Έξι μήνες πολέμου ΗΠΑ-Ιράν – Το στρατηγικό τέλμα του Ντόναλντ Τραμπ

Σε βαθύ πολιτικό και στρατιωτικό τέλμα βρίσκονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς συμπληρώνονται έξι μήνες από την έναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν. Αυτό που ο Ντόναλντ Τραμπ είχε χαρακτηρίσει αρχικά ως μια «μικρή εκδρομή» με γρήγορη λήξη, έχει μετατραπεί σε μια παρατεταμένη και πολυέξοδη σύγκρουση, προκαλώντας σοβαρές αναταράξεις στην παγκόσμια οικονομία και στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό της Ουάσινγκτον.

Το πολιτικό κόστος για τον Ντόναλντ Τραμπ και τις ΗΠΑ

Ο πόλημος αυτός αποδεικνύεται ιδιαίτερα αντιδημοφιλής στους Αμερικανούς πολίτες. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos, τα ποσοστά δημοτικότητας του Ντόναλντ Τραμπ κατρακύλησαν από το 40% στο 33%, κυρίως λόγω της απότομης ανόδου των τιμών του αερίου. Η εξέλιξη αυτή υπονομεύει ευθέως την προεκλογική του υπόσχεση να τιθαμεύσει το κόστος ζωής. Την ίδια στιγμή, μόλις το 31% των πολιτών εγκρίνει τη στρατιωτική εμπλοκή, ποσοστό αισθητά χαμηλότερο ακόμα και από τις πρώτες φάσεις του πολέμου στο Αφγανιστάν. Το κλίμα αυτό δημιουργεί έντονους τριγμούς στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ενόψει των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου, φέρνοντας αντιμέτωπες τις απομονωτικές τάσεις με τη γραμμή της συνεχιζόμενης πίεσης στην Τεχεράνη.

Οικονομικές επιπτώσεις και η ανθεκτικότητα των αγορών

Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, από τα οποία διέρχεται σχεδόν το ένα πέμπτο των παγκόσμιων ενεργειακών προμηθειών, πυροδότησε φόβους για παγκόσμια ύφεση και κάθετη αύξηση των τιμών του πετρελαίου. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναθεώρησε επί τα χείρω τις προβλέψεις του για την παγκόσμια ανάπτυξη, τοποθετώντας την πλέον στο 3,0%. Ωστόσο, παρά τους κραδασμούς, η παγκόσμια οικονομία έχει επιδείξει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα σε σύγκριση με τις πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970, λαμβάνοντας ώθηση από την τεχνολογική ανάπτυξη και τις επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη.

Η στρατιωτική πραγματικότητα και η αντοχή του Ιράν

Στο πεδίο των μαχών, παρότι οι αμερικανοϊσραηλινές δυνάμεις έχουν προκαλέσει τεράστιες απώλειες στην ιρανική πολεμική μηχανή —καταστρέφοντας δεκάδες πολεμικά πλοία και συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, όπως επεσήμανε ο ναύαρχος Μπραντ Κούπερ— η Τεχεράνη διατηρεί την ικανότητα να πλήττει στόχους. Με τη χρήση drones και πυραύλων, το Ιράν συνεχίζει να απειλεί τη ναυσιπλοΐα και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της περιοχής, αναγκάζοντας την Ουάσινγκτον να μετατοπίσει τη στρατηγική της σε μια μακροχρόνια εκστρατεία οικονομικής πίεσης, χωρίς εγγυήσεις για την τελική έκβαση.