Εκπαίδευση, παραγωγή και επιχειρηματικότητα σε ενιαία αλυσίδα – Πρώτη επαγγελματική ακαδημία στην Αρκαδία το 2026
Η τοποθέτηση της Σοφία Ζαχαράκη στο 4ο Cantina Academy στη Θεσσαλονίκη δεν περιορίστηκε σε μια γενική αναφορά στη γαστρονομία ως «τάση». Ανέδειξε μια συγκροτημένη στρατηγική: τη μετατροπή της γαστρονομίας σε αναπτυξιακό εργαλείο, με θεσμική στήριξη, εκπαιδευτική διασύνδεση και πραγματική σύνδεση με την αγορά εργασίας.
Η υπουργός Παιδείας παρουσίασε μια ολοκληρωμένη «αλυσίδα» εκπαίδευσης που ξεκινά από το γυμνάσιο και το λύκειο, συνεχίζεται στο μεταλυκειακό επίπεδο και καταλήγει στα πανεπιστήμια. Δεν πρόκειται για αποσπασματικές ειδικότητες, αλλά για ένα συνεκτικό οικοσύστημα δεξιοτήτων σε γαστρονομία, επισιτισμό και φιλοξενία. Σε μια χώρα όπου ο τουρισμός και ο πρωτογενής τομέας αποτελούν βασικούς πυλώνες της οικονομίας, η σύνδεση εκπαίδευσης και παραγωγής παύει να είναι ζητούμενο και γίνεται πράξη.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η θεσμοθέτηση των επαγγελματικών ακαδημιών μέσω σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Η δυνατότητα δημιουργίας ΙΕΚ από επιμελητήρια ή επιχειρήσεις, με 40% επαγγελματική απορρόφηση των αποφοίτων και κρατική χρηματοδότηση της πρακτικής και των υποδομών, συνιστά μια ρεαλιστική μεταρρύθμιση που απαντά στο διαχρονικό έλλειμμα σύνδεσης σπουδών και αγοράς. Η ανακοίνωση ότι η πρώτη επαγγελματική ακαδημία θα λειτουργήσει στην Αρκαδία τον Μάρτιο του 2026 δίνει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και στέλνει μήνυμα αποκέντρωσης.
Παράλληλα, η έμφαση σε συμπράξεις πανεπιστημίων – συμπεριλαμβανομένων ξενόγλωσσων προγραμμάτων και κοινών μεταπτυχιακών – δημιουργεί προοπτικές διεθνοποίησης της ελληνικής γαστρονομίας ως ακαδημαϊκού και αναπτυξιακού brand. Με ανθρώπινο κεφάλαιο, ποιοτικό πρωτογενή τομέα και πλέον ευέλικτο θεσμικό πλαίσιο, η Ελλάδα μπορεί να κεφαλαιοποιήσει ένα συγκριτικό της πλεονέκτημα.
Το μήνυμα είναι σαφές: η γαστρονομία δεν είναι απλώς πολιτισμικό στοιχείο. Είναι εργαλείο βιώσιμης ανάπτυξης – και η εκπαίδευση είναι ο καταλύτης που το ενεργοποιεί.
