Το ΠΑΣΟΚ ψαρεύει στα «ορφανά» του Βαρουφάκη ενώ τρέμει την επιστροφή Τσίπρα

Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί διεύρυνση με στελέχη από ΜέΡΑ25 και ΣΥΡΙΖΑ, ενώ κλιμακώνει τη σύγκρουση με την κυβέρνηση για υποκλοπές και ΟΠΕΚΕΠΕ.

Με φόντο την πολιτική αναταραχή που προκαλεί η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα και η κινητικότητα γύρω από νέα κόμματα στον χώρο της Κεντροαριστεράς, το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο βασικός εκφραστής της «προοδευτικής παράταξης», ανοίγοντας νέο κύκλο διεύρυνσης με πρόσωπα από το ΜέΡΑ25, τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλους πολιτικούς χώρους. Η Χαριλάου Τρικούπη επενδύει ταυτόχρονα σε μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση για τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τη θεσμική λειτουργία της Βουλής, επιχειρώντας να συσπειρώσει το ακροατήριό της σε μια περίοδο όπου το πολιτικό σκηνικό αλλάζει με ταχύτητα και ο ανταγωνισμός στον χώρο της Κεντροαριστεράς θυμίζει πλέον ανοιχτό εμφύλιο επιρροής, μεταγραφών και πολιτικής επιβίωσης.

«Προοδευτικό casting» με άρωμα πανικού

Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να πείσει ότι χτίζει «κυβερνητική εναλλακτική», αλλά η εικόνα θυμίζει περισσότερο πολιτικό survival με μεταγραφές τελευταίας στιγμής. Από στελέχη του ΜέΡΑ25 μέχρι πρόσωπα που πέρασαν από ΣΥΡΙΖΑ, Ποτάμι και διάφορες «προοδευτικές στάσεις», η Χαριλάου Τρικούπη μοιάζει να μαζεύει ό,τι κινείται στον χώρο πριν το καταπιεί η νέα πολιτική καταιγίδα Τσίπρα. Το πρόβλημα είναι πως όσο περισσότερο μιλά για «σοβαρότητα», τόσο περισσότερο εκτίθεται από επιλογές που πριν λίγα χρόνια θα κατήγγειλε η ίδια ως ακραίες ή αντιφατικές.

Η περίπτωση Αδαμοπούλου είναι ενδεικτική. Το κόμμα που εμφανίζεται ως θεματοφύλακας θεσμών και «υπεύθυνης σοσιαλδημοκρατίας» βρίσκεται τώρα να εξηγεί παλιές δηλώσεις περί «θεμιτών ορίων βίας» και επιθέσεις κατά του φράχτη του Έβρου — ενός έργου που ξεκίνησε επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. Και κάπου εκεί αρχίζει το πολιτικό παράδοξο: η παράταξη που θέλει να εμφανιστεί ως αντίβαρο στον λαϊκισμό, καταλήγει να κάνει ιδεολογικές εκπτώσεις μόνο και μόνο για να μην αφήσει ζωτικό χώρο στον Τσίπρα.

Την ίδια στιγμή, το «σκληρό ροκ» απέναντι στην κυβέρνηση λειτουργεί και ως εργαλείο εσωτερικής συσπείρωσης. Υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, καταγγελίες περί θεσμικής εκτροπής, απειλές για πρόταση μομφής και προσωπικές συγκρούσεις με υπουργούς συνθέτουν ένα σκηνικό μόνιμης έντασης. Όμως πίσω από την επιθετική ρητορική, διακρίνεται και η αγωνία: αν το κόμμα Τσίπρα πάρει φόρα και η Καρυστιανού αποκτήσει πολιτικό αποτύπωμα, τότε το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να βρεθεί ξανά στη γνώριμη θέση του «ενδιάμεσου παίκτη» που φωνάζει περισσότερο απ’ όσο επηρεάζει.