OFF THE RECORD: Άντε καλέ σιγά, κόβονται τα ρουσφέτια;
Μήνυμα πειθαρχίας από τον πρωθυπουργό, αλλά δεκάδες βουλευτές αμφισβητούν τη δικογραφία – Κρίσιμη η ψηφοφορία της Τετάρτης.
Η κυβερνητική πλειοψηφία εισέρχεται σε μία από τις πιο ευαίσθητες κοινοβουλευτικές δοκιμασίες της, με τον Κυριάκος Μητσοτάκης να επιχειρεί προληπτική παρέμβαση ώστε να αποτρέψει εικόνα εσωτερικής διάσπασης ενόψει της ψηφοφορίας για τις άρσεις ασυλίας βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας που περιλαμβάνονται στη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Η κυριακάτικη ανάρτηση του πρωθυπουργού, που παραδοσιακά λειτουργεί ως απολογισμός κυβερνητικού έργου, αυτή τη φορά είχε σαφή πολιτικό στόχο: να στείλει μήνυμα προς την Κοινοβουλευτική Ομάδα ότι η στάση των βουλευτών δεν πρέπει να αφήσει περιθώρια για κατηγορίες συγκάλυψης. Με έμφαση στη διάκριση των εξουσιών, ο κ. Μητσοτάκης ξεκαθάρισε ότι οι βουλευτές δεν μπορούν να λειτουργούν ως «ανακριτές ή δικαστές», καλώντας τους ουσιαστικά να επιτρέψουν στη Δικαιοσύνη να αξιολογήσει τις υποθέσεις.
Ωστόσο, το εσωτερικό τοπίο μόνο ελεγχόμενο δεν είναι. Σύμφωνα με πληροφορίες, μεταξύ 40 και 60 βουλευτών εμφανίζονται έτοιμοι είτε να απόσχουν είτε να διαφοροποιηθούν, εκφράζοντας σοβαρές επιφυλάξεις για τη νομική επάρκεια της δικογραφίας. Το επιχείρημα που προβάλλουν είναι ότι δεν προκύπτουν σαφείς ενδείξεις αξιόποινων πράξεων, άρα δεν μπορούν να συναινέσουν σε μια «τυφλή» παραπομπή συναδέλφων τους.
Η διαφοροποίηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς έρχεται σε αντίθεση με τη γραμμή του Μεγάρου Μαξίμου και αναδεικνύει υπόγειες εντάσεις στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Το ζήτημα δεν είναι μόνο νομικό, αλλά βαθιά πολιτικό: πολλοί βουλευτές εκτιμούν ότι η αποδοχή όλων των αιτημάτων άρσης ασυλίας ενδέχεται να δημιουργήσει επικίνδυνο προηγούμενο ποινικοποίησης της κοινοβουλευτικής δραστηριότητας.
Νομικά διλήμματα και πολιτικά ρίσκα
Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται παρεμβάσεις κορυφαίων στελεχών, όπως ο Μάκης Βορίδης, που έθεσε ευθέως το ζήτημα του νομικού προηγούμενου, αλλά και οι Στέλιος Πέτσας και Άδωνις Γεωργιάδης, οι οποίοι αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο επιλεκτικής στήριξης των αιτημάτων άρσης ασυλίας. Το βασικό επιχείρημα συνοψίζεται στο ότι η πολιτική απόφαση δεν μπορεί να υποκαθιστά την ουσιαστική δικαστική κρίση.
Την ίδια ώρα, η διαδικασία ξεκινά από την Επιτροπή Δεοντολογίας με τις περιπτώσεις των Τάσος Χατζηβασιλείου και Χαράλαμπος Αθανασίου, όπου ήδη καταγράφονται διαφορετικές προσεγγίσεις ως προς το αν πρέπει οι ίδιοι να ζητήσουν την άρση της ασυλίας τους. Η τελική αναμέτρηση, ωστόσο, θα δοθεί στην Ολομέλεια, με 13 ξεχωριστές κάλπες – μία για κάθε υπόθεση.
Ρήγμα και εσωκομματική κόπωση
Το κλίμα που διαμορφώνεται αποτυπώνει μια ευρύτερη κόπωση στο εσωτερικό της ΝΔ. Η υπόθεση των άρσεων ασυλίας λειτουργεί ως καταλύτης για συσσωρευμένες δυσαρέσκειες, είτε αυτές σχετίζονται με κυβερνητικές επιλογές είτε με προσωπικές πολιτικές διαδρομές βουλευτών που αισθάνονται παραγκωνισμένοι.
Παράλληλα, η πρόσφατη υπόθεση του Μακάριος Λαζαρίδης επιβάρυνε περαιτέρω το κλίμα, ενισχύοντας την αίσθηση πολιτικού κόστους σε μια περίοδο που η κυβέρνηση επιδιώκει επανεκκίνηση.
Η επικείμενη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στις 30 Απριλίου αποκτά, έτσι, χαρακτήρα εκτόνωσης αλλά και επανακαθορισμού ισορροπιών. Την ίδια στιγμή, η προετοιμασία για το κομματικό συνέδριο του Μαΐου προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο πολιτικής πίεσης, καθώς η ηγεσία επιδιώκει να εμφανίσει εικόνα συνοχής και ελέγχου.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ψηφοφορία της Τετάρτης δεν αφορά μόνο τις άρσεις ασυλίας. Αποτελεί κρίσιμο δείκτη για το κατά πόσο η κυβέρνηση διατηρεί τον έλεγχο της κοινοβουλευτικής της δύναμης – και, κατ’ επέκταση, την πολιτική της σταθερότητα σε μια περίοδο αυξημένων προκλήσεων.
