Ο Φάμελλος μιλά για προοδευτική συνεργασία, ενώ οι κινήσεις Τσίπρα εκτός ΣΥΡΙΖΑ πυκνώνουν και ανακατεύουν την τράπουλα στην Κεντροαριστερά.
Στην Κουμουνδούρου προσπαθούν να δείξουν ενότητα, αλλά το σκηνικό θυμίζει περισσότερο πολιτικό θρίλερ. Ο Σωκράτης Φάμελλος, σε μια καθαρά οργανωτική διαδικασία, επέλεξε να μιλήσει με όρους «ενιαίου προοδευτικού ψηφοδελτίου» και καθαρών δεσμεύσεων, σαν να βρισκόμαστε ήδη σε προεκλογική περίοδο. Μόνο που την ίδια στιγμή, εκτός ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας κινείται με ρυθμούς πολιτικής αυτονόμησης, οργανώνοντας δίκτυα, επαφές και «πυρήνες» που κάθε άλλο παρά τυχαίοι μοιάζουν.
Η εικόνα είναι αμήχανη: από τη μία ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ζητά συσπείρωση και συνεργασίες, αφήνοντας αιχμές προς το ΠΑΣΟΚ για «περιχαρακώσεις». Από την άλλη, ο πρώην πρωθυπουργός, εκτός κομματικών οργάνων, ενεργοποιεί πρωτοβουλίες στο Λεκανοπέδιο, πυκνώνει εκδηλώσεις και συνομιλεί με πρόσωπα από τον ευρύτερο χώρο. Αν αυτό δεν είναι παράλληλη πολιτική διαδρομή, τότε τι είναι;
Το πιο ενδιαφέρον όμως δεν βρίσκεται μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ. Στη Χαριλάου Τρικούπη παρακολουθούν με εμφανή νευρικότητα, ιδίως μετά το δείπνο Τσίπρα με τον Δημήτρη Κουρέτα. Η ιδέα μιας «εισπήδησης» στον αυτοδιοικητικό χώρο, εκεί όπου το ΠΑΣΟΚ διατηρεί ακόμη ερείσματα, προκαλεί συναγερμό. Όταν μάλιστα το ίδιο το ΠΑΣΟΚ δοκιμάζεται από εσωτερικά τραύματα και υποθέσεις που φθείρουν την εικόνα του, η κινητικότητα Τσίπρα λειτουργεί σαν επιταχυντής εξελίξεων.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η κυβέρνηση παρακολουθεί χωρίς να χρειάζεται να κάνει πολλά. Όσο η αντιπολίτευση παλινδρομεί ανάμεσα σε «ενιαία ψηφοδέλτια», προσωπικές στρατηγικές και εσωτερικούς ανταγωνισμούς, τόσο ενισχύεται η εικόνα πολιτικής σταθερότητας από την πλευρά της ΝΔ. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα για την Κεντροαριστερά: δεν την αποδυναμώνει μόνο η κυβέρνηση – την αποδυναμώνει πρωτίστως η ίδια της η σύγχυση.
