Σήμερα το πρωί, δύο τρακτέρ έγιναν στόχος μπογιάς και σκισμένων λάστιχων στο μπλόκο της Νίκαιας. Οι ιδιοκτήτες τους, αγρότες που συνάντησαν τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου, ξαφνικά στιγματίστηκαν ως «προδότες». Μπλε και κόκκινη μπογιά, λίγη φθορά στα λάστιχα, και το μήνυμα ήταν σαφές: όποιος επιχειρεί διάλογο με την κυβέρνηση δεν αξίζει να λέγεται αγωνιστής.
Και όμως, αύριο η ίδια συλλογική δράση, αν εκφραστεί με φωνές και μπλοκαρίσματα δρόμων, θα βαφτιστεί «ηρωισμός». Οι ίδιοι δρόμοι, οι ίδιες διεκδικήσεις, η ίδια κοινωνική πίεση – αλλά ο τίτλος αλλάζει ανάλογα με την οπτική. Το πρόβλημα δεν είναι τα τρακτέρ ούτε η μπογιά. Το πρόβλημα είναι η διπλή μέτρηση: προδότης για τον διάλογο, αγωνιστής για την ένταση.
Κι αν το καλοσκεφτεί κανείς, αυτό ακριβώς δείχνει τη σύγχυση στον χώρο των κινητοποιήσεων: οι αγωνιστές με ημερομηνία, οι «προδότες» με ραντεβού στο Μαξίμου. Ένα παιχνίδι εντυπώσεων, όπου η πολιτική αξιοπρέπεια μετριέται με μπογιές και όχι με πράξεις. Και στην πραγματικότητα, οι αγρότες δεν είναι ούτε προδότες ούτε αγωνιστές επειδή κάποιος αποφάσισε να γράψει μία λέξη στα τρακτέρ τους.
Στο τέλος, η ουσία είναι απλή: αν η κοινωνία συνεχίσει να κρίνει με διχαστικά κλισέ, θα χάνει συνεχώς τον διάλογο και θα ενισχύει τον διχασμό. Και οι «προδότες» χθες μπορεί να είναι οι ήρωες του αύριο – αρκεί να επιβιώσουν από τη μπογιά και τα σκισμένα λάστιχα.
