Η νέα πρόεδρος της ΚΟ της Νέας Αριστεράς ανεβάζει τους τόνους με βαριές καταγγελίες, χωρίς όμως να πείθει ότι μπορεί να σηκώσει το πολιτικό βάρος.
Η ανάδειξη της Πέτη Πέρκα στην ηγεσία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέα Αριστερά συνοδεύεται από υψηλούς τόνους και σκληρή ρητορική. Όμως πίσω από τις καταγγελίες για «καθεστώτα» και «σκάνδαλα», το βασικό ερώτημα παραμένει: υπάρχει πολιτικό βάθος ή απλώς επανάληψη γνώριμων μοτίβων;
Η πρώτη ουσιαστική παρέμβαση της Πέτη Πέρκα ως επικεφαλής της ΚΟ της Νέα Αριστερά έδειξε διάθεση για σύγκρουση. Μετωπική επίθεση στην κυβέρνηση, βαριές εκφράσεις, δραματικοί χαρακτηρισμοί. Όλα τα στοιχεία μιας «σκληρής» αντιπολιτευτικής παρουσίας ήταν εκεί.
Η ένταση
Το ζήτημα όμως δεν είναι η ένταση. Είναι το περιεχόμενο.
Γιατί όταν κάθε παρέμβαση ξεκινά και τελειώνει με γενικευμένες καταγγελίες περί «διαφθοράς» και «καθεστώτος», χωρίς σαφή τεκμηρίωση ή συγκεκριμένη πρόταση, τότε η πολιτική γραμμή μοιάζει περισσότερο με ανακύκλωση συνθημάτων παρά με σοβαρή κοινοβουλευτική στάση.
Η Πέτη Πέρκα φαίνεται να επιλέγει τον εύκολο δρόμο της υπερβολής. Μόνο που αυτός ο δρόμος έχει ήδη φθαρεί πολιτικά. Η κοινωνία έχει ακούσει πολλές φορές τα ίδια – και συνήθως χωρίς αντίκρισμα.
Η ανάληψη της ηγεσίας μιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ακόμη και μικρής, απαιτεί κάτι περισσότερο από ρητορική έντασης. Απαιτεί στρατηγική, βάθος, ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Κυρίως, απαιτεί αξιοπιστία.
Αντί γι’ αυτό, η εικόνα που εκπέμπεται είναι ενός πολιτικού λόγου που προσπαθεί να καλύψει την έλλειψη βάρους με όλο και πιο δυνατές λέξεις. Όμως η πολιτική δεν κρίνεται στην ένταση των χαρακτηρισμών, αλλά στην ικανότητα να πείθεις.
Και εκεί, προς το παρόν, το ισοζύγιο για τη νέα πρόεδρο της ΚΟ της Νέα Αριστερά παραμένει ανοιχτό – και μάλλον ελλειμματικό.
