ΠΑΣΟΚ και ρουσφέτια: Μνήμη επιλεκτική, υποκρισία διαχρονική

Με βαριές κατηγορίες κατά της κυβέρνησης, το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να εμφανιστεί ως τιμητής, ξεχνώντας το δικό του παρελθόν.

Σε μια ακόμη προσπάθεια πολιτικής αντεπίθεσης, το ΠΑΣΟΚ επανέρχεται με καταγγελίες περί «ρουσφετιών» και «ηθικής εξουσίας», επιχειρώντας να στοχοποιήσει τον Κυριάκος Μητσοτάκης. Ωστόσο, η επιλογή του κόμματος να σηκώσει τη σημαία της αξιοκρατίας προκαλεί εύλογα ερωτήματα, δεδομένου του πολιτικού του παρελθόντος. Σε μια συγκυρία που απαιτεί σοβαρότητα και θεσμική συνέπεια, η ρητορική του ΠΑΣΟΚ μοιάζει να επενδύει περισσότερο στην ένταση και λιγότερο στην ουσία, αναδεικνύοντας μια εμφανή αντίφαση ανάμεσα στα όσα καταγγέλλει και σε όσα έχει υπηρετήσει διαχρονικά.

Η ανακοίνωση βρίθει από βαριές εκφράσεις περί «εξαπάτησης», «λαθροχειρίας» και «κολλητών», επιχειρώντας να δημιουργήσει μια εικόνα γενικευμένης εκτροπής. Όμως η υπερβολή των χαρακτηρισμών δεν μπορεί να κρύψει το βασικό: ότι το ΠΑΣΟΚ επιλέγει να εμφανίζεται ως θεματοφύλακας της αξιοκρατίας, τη στιγμή που το ίδιο έχει ταυτιστεί πολιτικά με πρακτικές που σημάδεψαν τη δημόσια διοίκηση για δεκαετίες.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η επίκληση «πολιτικού σθένους» και «προστασίας του δημοσίου συμφέροντος». Ρητορική υψηλών τόνων, που όμως ακούγεται τουλάχιστον αντιφατική όταν προέρχεται από ένα κόμμα που έχει κατηγορηθεί διαχρονικά για πελατειακές σχέσεις και κομματικές εξυπηρετήσεις. Η επιλεκτική μνήμη φαίνεται να λειτουργεί ως βασικό εργαλείο πολιτικής αντιπαράθεσης.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση επιλέγει να αντιμετωπίζει τα ζητήματα με θεσμικό τρόπο και συγκεκριμένες διαδικασίες, χωρίς να καταφεύγει σε εύκολες γενικεύσεις. Σε αντίθεση με την καταγγελτική προσέγγιση της αντιπολίτευσης, η διαχείριση τέτοιων υποθέσεων απαιτεί ψυχραιμία, τεκμηρίωση και σεβασμό στους κανόνες της Πολιτείας.

Τελικά, η στάση του ΠΑΣΟΚ αποτυπώνει μια γνώριμη πολιτική τακτική: υψηλοί τόνοι, βαριές κατηγορίες και επιλεκτική επίκληση της ηθικής. Μια τακτική που μπορεί να δημιουργεί πρόσκαιρες εντυπώσεις, αλλά δύσκολα πείθει όταν συγκρίνεται με τη δική του πολιτική διαδρομή.