Εσωκομματική επιστολή αποκαλύπτει θεσμικό εκτροχιασμό, σιωπές και μηχανισμούς στο ΠΑΣΟΚ, την ώρα που μιλά για ανανέωση και δημοκρατία.
Στο ΠΑΣΟΚ αρέσκεται να δίνει μαθήματα δημοκρατικής ευαισθησίας, αλλά στην Αχαΐα οι διαδικασίες θυμίζουν περισσότερο κλειστό κλαμπ παρά πολιτικό κόμμα. Εκλεγμένα όργανα παρακάμπτονται, γραμματείες εμφανίζονται χωρίς ορισμό και τα μέλη μαθαίνουν αποφάσεις από τα μέσα ενημέρωσης. Η θεσμική κανονικότητα μοιάζει προαιρετική.
Η ανοιχτή επιστολή δεν περιγράφει απλώς οργανωτικές αστοχίες. Περιγράφει ένα σύστημα εσωτερικής λειτουργίας όπου η συλλογικότητα αντικαθίσταται από προσωπικές στρατηγικές και οι καταστατικές προβλέψεις αντιμετωπίζονται ως εμπόδιο. Όταν η Νομαρχιακή δεν συνεδριάζει επί έναν χρόνο, δεν υπάρχει παρεξήγηση, υπάρχει πρόβλημα εξουσίας.
Ιδιαίτερη ειρωνεία προκαλεί το γεγονός ότι όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που η ηγεσία μιλά για διεύρυνση, συμμετοχή και επανασύνδεση με την κοινωνία. Η ανανέωση δεν χτίζεται με αποκλεισμούς ούτε με σιωπές που βαφτίζονται υπευθυνότητα. Χτίζεται με κανόνες και σεβασμό στα εκλεγμένα όργανα, όχι με τετελεσμένα.
Τελικά, το πρόβλημα δεν είναι τοπικό ούτε οργανωτικό. Είναι πολιτικό. Ένα κόμμα που δυσκολεύεται να εφαρμόσει δημοκρατικές διαδικασίες στο εσωτερικό του, δύσκολα πείθει ότι μπορεί να τις υπερασπιστεί σε εθνικό επίπεδο. Και όταν τα ίδια τα στελέχη ζητούν αποκατάσταση της θεσμικής τάξης, το αφήγημα της «προοδευτικής αξιοπιστίας» αρχίζει να τρίζει.
