Σε μια περίοδο όπου η πολιτική συζήτηση συχνά διολισθαίνει σε εύκολους λαϊκισμούς και επικοινωνιακές κορώνες, η παρέμβαση του Θάνου Πλεύρη για το ζήτημα των αμβλώσεων ήρθε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Ψύχραιμα, θεσμικά και χωρίς ιδεολογικές ακρότητες, ο υπουργός υπενθύμισε κάτι αυτονόητο: ότι στην Ελλάδα υπάρχει ένας σαφής, σταθμισμένος και κοινωνικά ώριμος νόμος, ο οποίος δεν χρειάζεται ούτε «επανεφεύρεση» ούτε προσχηματικές διαβουλεύσεις.
Την ώρα που κάποιοι επιχειρούν να ανοίξουν ζητήματα λυμένα εδώ και δεκαετίες, ο Θάνος Πλεύρης ξεκαθάρισε ότι το δικαίωμα της γυναίκας στην επιλογή είναι απολύτως κατοχυρωμένο στο πρώτο τρίμηνο της κύησης. Και το έκανε μάλιστα δηλώνοντας ανοιχτά τη δική του προσωπική, ηθική και θρησκευτική διαφωνία με την άμβλωση, αποδεικνύοντας στην πράξη τι σημαίνει πολιτική ωριμότητα: άλλο οι προσωπικές απόψεις και άλλο η υπεράσπιση των θεσμών και των δικαιωμάτων.
Η αναφορά του στη δημόσια διαβούλευση δεν ήταν τυχαία. Όταν τίθενται τέτοια θέματα, εύλογα γεννάται το ερώτημα: ποιος ακριβώς θέλει να ξανανοίξει μια συζήτηση που μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες οπισθοδρομήσεις; Και ποιος θα αναλάβει την ευθύνη αν η πολιτική ασάφεια μετατραπεί σε κοινωνική ανασφάλεια;
Παράλληλα, ο υπουργός έδειξε την ίδια αποφασιστικότητα και στο μεταναστευτικό, βάζοντας τέλος στα fake news περί «νομιμοποίησης 90.000 παράνομων μεταναστών». Με αριθμούς, στοιχεία και καθαρές κουβέντες, κατέστησε σαφές ότι η κυβέρνηση επιταχύνει διαδικασίες μόνο για όσους βρίσκονται νόμιμα στη χώρα, ενώ η παράνομη είσοδος και παραμονή τιμωρείται αυστηρά.
Σε μια εποχή σύγχυσης, η σταθερότητα, η σοβαρότητα και η καθαρή γραμμή δεν είναι απλώς πολιτική επιλογή. Είναι αναγκαιότητα. Και κάποιοι, ευτυχώς, το θυμίζουν.
