Σε κάθε τραγωδία στα θαλάσσια σύνορα της χώρας επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο. Πριν ολοκληρωθούν οι έρευνες, πριν ακουστούν τα πραγματικά δεδομένα, πριν μιλήσει η Δικαιοσύνη, στήνεται ένα πολιτικό δικαστήριο με προκαθορισμένο κατηγορούμενο: το Λιμενικό Σώμα. Το τραγικό δυστύχημα της Χίου δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Αποτέλεσε, όμως, αφορμή για μια ξεκάθαρη θεσμική παρέμβαση.
Ο υπουργός Ναυτιλίας Βασίλης Κικίλιας, ενημερώνοντας την Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, δεν μάσησε τα λόγια του. Απέδωσε ευθέως την ευθύνη στον παράνομο διακινητή μεταναστών και χειριστή του φουσκωτού, περιγράφοντας με βάση τα έως τώρα στοιχεία μια επικίνδυνη, αντικανονική και εγκληματική συμπεριφορά που οδήγησε στη σφοδρή σύγκρουση και στον θάνατο ανθρώπων.
Παράλληλα, έστειλε ένα σαφές μήνυμα προς την αντιπολίτευση: η άκριτη στοχοποίηση των στελεχών του Λιμενικού δεν είναι απλώς ανεύθυνη· τροφοδοτεί ευθέως την τουρκική προπαγάνδα. Και αυτό δεν είναι πολιτική διαφωνία. Είναι εθνικό ζήτημα.
Τα γεγονότα απέναντι στην εργαλειοποίηση
Η περιγραφή του περιστατικού από τον αρμόδιο υπουργό βασίστηκε σε αναφορές και επιχειρησιακά δεδομένα των λιμενικών αρχών, όχι σε εικασίες. Το ύποπτο σκάφος εντοπίστηκε από κάμερα στεριάς να κινείται με μεγάλη ταχύτητα από τις τουρκικές ακτές, χωρίς φώτα ναυσιπλοΐας και με αυξημένο αριθμό επιβατών. Εκπέμφθηκαν τα προβλεπόμενα σήματα. Δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση.
Αντίθετα, όπως τόνισε ο κ. Κικίλιας, ο διακινητής προχώρησε σε αιφνίδια αλλαγή πορείας με επικίνδυνους ελιγμούς, προκαλώντας τη σφοδρότατη σύγκρουση με το σκάφος του Λιμενικού. Το αποτέλεσμα ήταν η πτώση ανθρώπων στη θάλασσα και ο τραγικός απολογισμός.
Αμέσως μετά, ενεργοποιήθηκε η διαδικασία έρευνας και διάσωσης, με επιπλέον σκάφη του Λιμενικού να φτάνουν στο σημείο μέσα σε λίγα λεπτά και τις υγειονομικές δομές σε κατάσταση ετοιμότητας. Αυτά είναι γεγονότα. Και τα γεγονότα, όσο κι αν ενοχλούν, δεν προσαρμόζονται στις πολιτικές αφηγήσεις.
Ο ίδιος ο υπουργός ξεκαθάρισε ότι δεν προδικάζει ούτε το αποτέλεσμα της ΕΔΕ ούτε της δικαστικής έρευνας, υπογραμμίζοντας ότι οι καταθέσεις θα αποτελέσουν αντικείμενο της δικογραφίας και θα αξιολογηθούν αποκλειστικά από τη Δικαιοσύνη. Μια απολύτως θεσμική στάση, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη βιασύνη ορισμένων να μοιράσουν ευθύνες πριν ακόμη ξεκινήσει η έρευνα.
Λιμενικό στο καθήκον – αντιπολίτευση εκτός ορίων
Το παραπολιτικό βάθος της υπόθεσης βρίσκεται αλλού. Στη συστηματική προσπάθεια τμημάτων της αντιπολίτευσης να μετατρέπουν κάθε μεταναστευτικό περιστατικό σε εργαλείο εσωτερικής πολιτικής σύγκρουσης, αδιαφορώντας για τις διεθνείς και γεωπολιτικές προεκτάσεις. Όταν υιοθετείται άκριτα η ρητορική περί «εγκληματικών επαναπροωθήσεων» και «δολοφονικών πρακτικών», το μήνυμα δεν μένει εντός συνόρων. Ταξιδεύει – και αξιοποιείται.
Ο Βασίλης Κικίλιας το είπε καθαρά: οι άνδρες και οι γυναίκες του Λιμενικού φυλάνε τα θαλάσσια σύνορα επί 24ώρου βάσεως, με πενιχρές απολαβές και υπό αντίξοες συνθήκες, σώζοντας ζωές και υπερασπιζόμενοι την εθνική κυριαρχία. Η απαίτηση να στοχοποιούνται συλλήβδην πριν ολοκληρωθεί οποιαδήποτε έρευνα δεν είναι προοδευτισμός. Είναι ανευθυνότητα.
Σε μια περίοδο που η Τουρκία αναζητά διαρκώς προσχήματα για να εργαλειοποιήσει το μεταναστευτικό και να πλήξει διεθνώς τη χώρα, η εσωτερική αποδόμηση των σωμάτων ασφαλείας λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής πίεσης. Και εδώ ακριβώς τίθεται το όριο ανάμεσα στην κριτική και στην υπονόμευση.
Η κυβέρνηση, μέσω του υπουργού Ναυτιλίας, επέλεξε να στηρίξει έμπρακτα το Λιμενικό, χωρίς εκπτώσεις στη θεσμική διαδικασία. Ούτε συγκάλυψη, ούτε στοχοποίηση. Έρευνα από τη Δικαιοσύνη, αλλά και σεβασμός σε ανθρώπους που δρουν στην πρώτη γραμμή.
Το δυστύχημα της Χίου είναι τραγωδία. Και οι τραγωδίες απαιτούν σοβαρότητα, όχι πολιτική εκμετάλλευση. Όσοι βιάζονται να καταδικάσουν πριν κριθούν τα γεγονότα, ας αναλογιστούν αν υπηρετούν την αλήθεια ή απλώς ένα αφήγημα που, τελικά, βλάπτει τη χώρα περισσότερο απ’ όσο νομίζουν.
