OFF THE RECORD: Άντε καλέ σιγά, κόβονται τα ρουσφέτια;
Ο Άκης Σκέρτσος παραθέτει στοιχεία για νέα δικαιώματα, μεταρρυθμίσεις στα ΜΜΕ και θεσμικές παρεμβάσεις απέναντι στις καταγγελίες περί δημοκρατικής οπισθοδρόμησης.
Η κυβέρνηση περνά σε οργανωμένη πολιτική αντεπίθεση απέναντι στις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης περί «υπονόμευσης του κράτους δικαίου», επιχειρώντας να αντιστρέψει πλήρως το αφήγημα για τη δημοκρατική κατάσταση στη χώρα. Με μια εκτενή και ιδιαίτερα πολιτικά φορτισμένη ανάρτηση, ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος παρουσιάζει αριθμούς, νομοθετικές παρεμβάσεις και θεσμικά στοιχεία από το 2019 έως το 2026, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα όχι μόνο δεν οπισθοχώρησε σε ζητήματα δικαιωμάτων και ελευθερίας του Τύπου, αλλά αντιθέτως προχώρησε σε μια από τις μεγαλύτερες επεκτάσεις ατομικών, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων της μεταπολιτευτικής περιόδου. Η παρέμβασή του έρχεται σε μια συγκυρία όπου η πολιτική σύγκρουση γύρω από τη λειτουργία των θεσμών, τη δημοσιογραφική ελευθερία και τις διεθνείς αξιολογήσεις για τη χώρα βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο της δημόσιας αντιπαράθεσης.
Η κυβερνητική γραμμή: «Τα στοιχεία διαψεύδουν το αφήγημα περί αυταρχισμού»
Ο υπουργός Επικρατείας επιχειρεί να οικοδομήσει μια πλήρως ποσοτικοποιημένη απάντηση απέναντι στην κριτική που ασκείται τόσο από κόμματα της αντιπολίτευσης όσο και από διεθνείς οργανισμούς και παρατηρητήρια. Όπως τονίζει χαρακτηριστικά, «ό,τι δεν μετριέται δεν μπορεί να αξιολογηθεί», υποστηρίζοντας ότι η συζήτηση για το κράτος δικαίου δεν μπορεί να βασίζεται σε «εντυπώσεις» αλλά σε θεσμικά και αριθμητικά δεδομένα.
Στην καρδιά της παρέμβασής του βρίσκονται δύο βασικοί άξονες: η κατάσταση των ΜΜΕ και η διεύρυνση δικαιωμάτων. Σύμφωνα με τον ίδιο, την περίοδο 2019-2026 θεσμοθετήθηκαν 368 νέα ατομικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, ενώ υλοποιήθηκαν 10 θεσμικές πρωτοβουλίες για την προστασία των δημοσιογράφων, τη διαφάνεια και την ελευθερία του Τύπου.
Η μάχη για τα ΜΜΕ και η επίκληση των αριθμών
Η κυβερνητική επιχειρηματολογία εστιάζει ιδιαίτερα στον χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, όπου η Ελλάδα έχει δεχθεί σφοδρή κριτική τα τελευταία χρόνια σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ο Άκης Σκέρτσος παραθέτει σειρά παρεμβάσεων, όπως η ενσωμάτωση του Ευρωπαϊκού Κανονισμού για την Ελευθερία των ΜΜΕ (EMFA), η θεσμοθέτηση συντακτικής ανεξαρτησίας, τα μητρώα διαφάνειας ιδιοκτησίας, η καταγραφή κρατικής διαφήμισης μέσω του συστήματος e-Pasithea και το νέο πλαίσιο προστασίας δημοσιογράφων.
Παράλληλα, επικαλείται στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος Εργάνη για να αποδείξει –όπως υποστηρίζει– ότι η αγορά των ΜΜΕ όχι μόνο δεν συρρικνώθηκε, αλλά αναπτύχθηκε. Συγκεκριμένα, από το 2019 έως το 2026 καταγράφεται αύξηση 15% στον αριθμό επιχειρήσεων του κλάδου και 8% στους εργαζόμενους.
Η κυβερνητική ανάγνωση είναι σαφής: εάν υπήρχε συστηματική αποδόμηση της ελευθερίας του Τύπου, όπως καταγγέλλει η αντιπολίτευση, δεν θα υπήρχε –κατά την επιχειρηματολογία Σκέρτσου– ούτε θεσμική διεύρυνση ούτε ανάπτυξη του ίδιου του οικοσυστήματος των ΜΜΕ.
Τα 368 δικαιώματα και η προσπάθεια αλλαγής πολιτικής ατζέντας
Το δεύτερο μεγάλο σκέλος της ανάρτησης αφορά τη συνολική αποτύπωση νέων δικαιωμάτων που, σύμφωνα με την κυβέρνηση, ενισχύουν το κράτος δικαίου και τη θεσμική λειτουργία της χώρας. Η καταγραφή περιλαμβάνει παρεμβάσεις στην εργασία, στην υγεία, στην πρόνοια, στην παιδεία, στην ισότητα, στα δικαιώματα παιδιών και ΑμεΑ, καθώς και σε πολιτικά δικαιώματα όπως η επιστολική ψήφος και η εκπροσώπηση της διασποράς.
Η μεγαλύτερη κατηγορία αφορά το κράτος πρόνοιας με 90 νέες παρεμβάσεις, ενώ ακολουθούν η εργασία με 77 και τα δικαιώματα παιδιού με 48. Στην κυβερνητική επιχειρηματολογία, αυτή η ποσοτική αποτύπωση λειτουργεί ως πολιτικό αντίβαρο στις κατηγορίες περί αυταρχισμού, με τον υπουργό να σημειώνει χαρακτηριστικά ότι «οι αυταρχικές κυβερνήσεις περιστέλλουν δικαιώματα – δεν τα διευρύνουν».
Η πολιτική στόχευση πίσω από την παρέμβαση
Πέρα από τα ίδια τα στοιχεία, η ανάρτηση έχει έντονο πολιτικό και επικοινωνιακό αποτύπωμα. Η κυβέρνηση επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από τις διεθνείς εκθέσεις και τις επικρίσεις για το κράτος δικαίου σε μια συγκριτική αποτίμηση συγκεκριμένων νομοθετικών παρεμβάσεων και μετρήσιμων δεδομένων.
Το μήνυμα είναι διπλό: αφενός ότι η χώρα έχει προχωρήσει θεσμικά περισσότερο από όσο αναγνωρίζεται δημόσια και αφετέρου ότι η αντιπολιτευτική ρητορική περί «καθεστώτος Ορμπάν» ή «σχεδόν δικτατορίας» λειτουργεί –κατά την κυβέρνηση– υπερβολικά και απονομιμοποιητικά για την ίδια τη δημοκρατική λειτουργία της χώρας.
Το πολιτικό διακύβευμα πίσω από τους αριθμούς
Η σύγκρουση γύρω από το κράτος δικαίου εξελίσσεται πλέον σε έναν από τους κεντρικούς ιδεολογικούς και πολιτικούς άξονες της αντιπαράθεσης κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Η κυβερνητική πλευρά επιδιώκει να εμφανιστεί ως δύναμη θεσμικής κανονικότητας και ευρωπαϊκού εκσυγχρονισμού, ενώ η αντιπολίτευση επιμένει ότι πίσω από τις νομοθετικές παρεμβάσεις παραμένουν σοβαρά ζητήματα λειτουργίας θεσμών, ανεξαρτησίας ΜΜΕ και λογοδοσίας.
Η παρέμβαση Σκέρτσου δείχνει ότι το Μέγαρο Μαξίμου δεν αντιμετωπίζει πλέον την κριτική αμυντικά, αλλά επιλέγει επιθετική πολιτική γραμμή, επενδύοντας σε αριθμούς, μεταρρυθμίσεις και θεσμική τεκμηρίωση ώστε να αποδομήσει το αφήγημα περί δημοκρατικής διολίσθησης.