Ο πόλεμος στο Ιράν πιέζει τις οικονομίες του Κόλπου και πλήττει το δημιουργικό ταλέντο στον Λίβανο

Η συνεχιζόμενη γεωπολιτική αστάθεια στην Μέση Ανατολή και ο περιφερειακός πόλεμος έχουν αρχίσει να ασκούν σοβαρές πιέσεις στις οικονομίες του Κόλπου, δημιουργώντας ταυτόχρονα ντόμινο αρνητικών επιπτώσεων στον Λίβανο. Ειδικότερα, οι Λιβανέζοι επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στους τομείς της δημιουργίας, της διαφήμισης, του branding και της επικοινωνίας βλέπουν τις πηγές χρηματοδότησης και τις επαγγελματικές ευκαιρίες να στερεύουν δραματικά.

Καθώς η σύγκρουση συμπληρώνει σχεδόν έξι μήνες, η αβεβαιότητα που έχει προκληθεί ώθησε πολυάριθμους πελάτες από τον Κόλπο να αναβάλουν κρίσιμα έργα, να περικόψουν τους προϋπολογισμούς τους και να καθυστερήσουν σημαντικά τις πληρωμές. Η κατάσταση αυτή έχει οδηγήσει σε αλλεπάλληλες απολύσεις και αισθητή μείωση εσόδων για πολλούς ανεξάρτητους επαγγελματίες και μικρές επιχειρήσεις στη Βηρυτό, οι οποίοι βασίζονταν παραδοσιακά στις οικονομικές ροές της περιοχής του Κόλπου.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Σχολή Δημιουργικών Σπουδών (CSB) στη Βηρυτό, η οποία αντιμετωπίζει σοβαρό κίνδυνο βιωσιμότητας. Παρά το γεγονός ότι άντεξε προηγούμενες κρίσεις, όπως την οικονομική συρρίκνωση από τον πόλεμο στη Συρία, την εγχώρια οικονομική κατάρρευση του 2019 και την καταστροφική έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού το 2020, η σχολή βλέπει τώρα τους δωρητές της από τον Κόλπο να βρίσκονται σε «κατάσταση επιβίωσης». Πολλοί χορηγοί αδυνατούν να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους, θέτοντας σε κίνδυνο τα προγράμματα και τις υποτροφίες των σπουδαστών, με τη διοίκηση να αναζητά πλέον εναλλακτικές λύσεις μέσω συλλογικής χρηματοδότησης.

Την ίδια στιγμή, επαγγελματίες του κλάδου αναφέρουν σημαντικές απώλειες στα έσοδά τους, που φτάνουν έως και το 30%, ενώ αντιμετωπίζουν καθημερινά προσκόμματα στην είσπραξη αμοιβών για έργα που έχουν ήδη ολοκληρώσει. Σύμφωνα με αναλυτές, οι πελάτες από τον Κόλπο και οι δυτικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή φαίνεται να δυσκολεύονται περισσότερο να προσαρμοστούν και να λειτουργήσουν σε συνθήκες παρατεταμένης πολεμικής αβεβαιότητας, σε αντίθεση με τους Λιβανέζους επαγγελματίες που έχουν αναπτύξει μηχανισμούς ανθεκτικότητας μέσα από διαδοχικές κρίσεις.