Σκληρή, αλλά απολύτως στοχευμένη ήταν η παρέμβαση του Άδωνι Γεωργιάδη για το κοινοβουλευτικό χάος που προκάλεσαν κόμματα της αντιπολίτευσης – με πρώτη τη Ζωή Κωνσταντοπούλου – κατά τη συζήτηση της πρότασης Μητσοτάκη για τη σύσταση διακομματικής επιτροπής στον πρωτογενή τομέα. Ένα θέμα ουσίας, στρατηγικής σημασίας για την οικονομία και την παραγωγή, μετατράπηκε σε φτηνό σόου διαδικαστικών ενστάσεων.
Με ανάρτησή του στο Χ, ο υπουργός Υγείας ξεκαθάρισε ότι ο καβγάς δεν είχε καμία σχέση με το περιεχόμενο της πρότασης. Δεν αφορούσε διαφωνία επί πολιτικών θέσεων, προτάσεων ή εναλλακτικών σχεδίων για τον αγροτικό κόσμο. Αφορούσε αποκλειστικά ένα τέχνασμα γύρω από την εφαρμογή του Κανονισμού της Βουλής, με στόχο να μπλοκαριστεί η συζήτηση.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης στάθηκε ιδιαίτερα στον ρόλο του προεδρεύοντος Βασίλη Βιλιάρδου, ο οποίος – αν και αντιπολιτευόμενος – εφάρμοσε πιστά τον Κανονισμό και την Αρχή της Δεδηλωμένης, αποδεικνύοντας τι σημαίνει θεσμική ευθύνη. Αντίθετα, η επιμονή να μετρηθούν μόνο οι παρόντες βουλευτές, αγνοώντας το αυτονόητο της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, δεν ήταν τίποτε άλλο από μια απόπειρα θεσμικής ακροβασίας.
Το πιο αποκαλυπτικό, όμως, όπως σημειώνει ο υπουργός, είναι ότι και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης παρασύρθηκαν σε αυτόν τον ανούσιο καυγά. Όχι από πολιτική στρατηγική, αλλά από αδυναμία. Αδυναμία να αρθρώσουν σοβαρό αντίλογο και να σταθούν στο πεδίο της ουσίας.
Σε μια Βουλή που συζητά το νέο παραγωγικό μοντέλο της χώρας, η κυβέρνηση μιλά για πολιτική και προτάσεις. Η αντιπολίτευση, δυστυχώς, επιλέγει τη γελοιότητα. Και εκεί, όπως σωστά επισημαίνει ο Άδωνις, θα χάνει πάντα.
