Όταν οι σταθερές καταρρέουν: η Ελλάδα του Μητσοτάκη απέναντι στη νέα γεωπολιτική αστάθεια

Μητσοτάκης βάζει από τώρα το δίλημμα των εκλογών: Σταθερότητα ή «ακυβέρνητο καράβι»;

Μπορεί οι κάλπες να απέχουν περισσότερο από έναν χρόνο, όμως ο Κυριάκος Μητσοτάκης σηκώνει ήδη το γάντι της προεκλογικής μάχης, ενεργοποιώντας τον κομματικό μηχανισμό της Νέα Δημοκρατία και θέτοντας μετωπικά τα πρώτα, σκληρά διλήμματα προς τους πολίτες.

Από την κοπή πίτας του Οργανωτικού της ΝΔ, ο πρωθυπουργός έστειλε καθαρό μήνυμα: σε ένα διεθνές περιβάλλον αβεβαιότητας, το διακύβευμα είναι η πολιτική σταθερότητα. «Θα παραμείνει η Ελλάδα ασφαλής, ισχυρή και σταθερή ή θα ρισκάρει;» διερωτήθηκε, περιγράφοντας το ενδεχόμενο πολιτικής αλλαγής ως επιστροφή σε «αχαρτογράφητα νερά» και πειραματισμούς.

Το στοίχημα της τρίτης θητείας

Ο κ. Μητσοτάκης δεν κρύβει ότι διεκδικεί τρίτη τετραετία, υποστηρίζοντας πως η μάχη με το «βαθύ κράτος» δεν ολοκληρώνεται μέχρι το 2027. Αντιστρέφοντας το ερώτημα, απάντησε σε όσους αμφισβητούν την ανάγκη νέας εντολής: «Προτιμούν μήπως να γυρίσουν τρεις τετραετίες πίσω;».

Στο στόχαστρο έβαλε μια «αλλοπρόσαλλη αντιπολίτευση», κατηγορώντας τα κόμματα ότι ενώνονται μόνο στο αίτημα απομάκρυνσης της κυβέρνησης, χωρίς συνεκτική εναλλακτική πρόταση. Μίλησε για λαϊκισμό, δογματισμό και «ακοστολόγητες υποσχέσεις», επιχειρώντας να αναδείξει το κυβερνητικό έργο ως τη μόνη αξιόπιστη επιλογή.

Δημοσκοπικό ρίσκο και εσωτερικά μηνύματα

Παρά την επιθετική ρητορική, το κυβερνών κόμμα απέχει από τα ποσοστά αυτοδυναμίας, ενώ οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν πλειοψηφικό αίτημα αλλαγής, χωρίς σαφή εικόνα για το τι θα ακολουθήσει. Σε αυτό το «κενό» επενδύει το Μαξίμου, επαναφέροντας το δίλημμα «σταθερότητα ή αστάθεια».

Ο πρωθυπουργός έστειλε, ωστόσο, και εσωτερικά μηνύματα, καλώντας τα στελέχη να διορθώσουν αδυναμίες και να αποφύγουν εφησυχασμό. Δεν έλειψαν και οι αιχμές προς «πρώην», με φόντο τις παρεμβάσεις του Αντώνης Σαμαράς, υπενθυμίζοντας ότι οι ιστορικές αξίες της παράταξης παραμένουν ο πυρήνας της πολιτικής της ταυτότητας.

Η προεκλογική γραμμή φαίνεται να χαράσσεται νωρίς: πόλωση, διλήμματα και επίκληση της σταθερότητας. Το ερώτημα είναι αν αυτή η στρατηγική θα αποδώσει σε μια κοινωνία που δείχνει κουρασμένη αλλά και επιφυλακτική απέναντι στο άγνωστο.