Την ώρα που στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό κάποιοι εξακολουθούν να αναζητούν ρόλο μέσα από φωνές και εύκολες αντιπαραθέσεις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιλέγει –σταθερά– το πεδίο που μετρά πραγματικά: τη διεθνή σκηνή. Η επίσκεψή του στη Μαδρίτη και οι κοινές δηλώσεις με τον Πέδρο Σάντσεθ δεν ήταν απλώς μια διπλωματική υποχρέωση. Ήταν μια ακόμη υπενθύμιση ότι η Ελλάδα έχει επιστρέψει ως αξιόπιστος παίκτης στο ευρωπαϊκό τραπέζι.
Δεκατρία χρόνια μετά την τελευταία επίσημη διμερή επίσκεψη Έλληνα πρωθυπουργού στην Ισπανία, το μήνυμα ήταν σαφές: οι σχέσεις Αθήνας–Μαδρίτης δεν είναι τυπικές, αλλά στρατηγικές. Και μάλιστα με διπλό αποτύπωμα – ευρωπαϊκό και μεσογειακό. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε τη γλώσσα της σταθερότητας, της ευθύνης και της προοπτικής, σε μια περίοδο όπου η διεθνής αβεβαιότητα έχει γίνει η νέα κανονικότητα.
Η συζήτηση για την Ουκρανία, τη Μέση Ανατολή, τη Βενεζουέλα και την ενεργειακή ασφάλεια δεν έγινε σε θεωρητικό επίπεδο. Έγινε με την Ελλάδα να προβάλλει ως μέρος της λύσης, όχι του προβλήματος. Οι κάθετοι ενεργειακοί διάδρομοι, η συνεισφορά στη σταθερότητα και η ξεκάθαρη προσήλωση στο διεθνές δίκαιο συνθέτουν το προφίλ μιας χώρας που δεν ακολουθεί απλώς τις εξελίξεις, αλλά τις διαμορφώνει.
Ο ευρωπαϊκός Νότος από «ασθενής» σε πρωταγωνιστής
Ιδιαίτερη σημασία είχε και η κοινή ανάγνωση της πραγματικότητας από Αθήνα και Μαδρίτη για τον ευρωπαϊκό Νότο. Εκεί όπου πριν από 10-15 χρόνια κυριαρχούσαν τα στερεότυπα της κρίσης, των ελλειμμάτων και της αδυναμίας, σήμερα κυριαρχούν οι ρυθμοί ανάπτυξης, η δημοσιονομική υπευθυνότητα και η πολιτική ωριμότητα. Δεν το λέει η κυβέρνηση, το παραδέχονται πλέον και οι εταίροι.
Η αναφορά Μητσοτάκη στο κόστος ζωής δεν ήταν τυχαία. Ήταν μια πολιτική τοποθέτηση που δείχνει επίγνωση της καθημερινότητας, αλλά και κατεύθυνση: ανάπτυξη με κοινωνικό πρόσημο, με ευρωπαϊκή στήριξη και χωρίς να αφήνεται κανείς πίσω. Κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις εύκολες συνταγές λαϊκισμού που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Πέδρο Σάντσεθ, ο οποίος μίλησε με λόγια που πριν λίγα χρόνια θα έμοιαζαν αδιανόητα: η Ελλάδα ως παράδειγμα επιτυχούς μετάβασης από την κρίση στην πρωτοκαθεδρία. Όχι στα λόγια, αλλά στους αριθμούς, στις αγορές, στη διεθνή αξιοπιστία.
Η αναφορά στη συμφωνία ΕΕ–Mercosur, στο μεταναστευτικό, στην κλιματική κρίση και στην προστασία των νέων στο ψηφιακό περιβάλλον δείχνει και κάτι ακόμη: ότι η Ελλάδα δεν περιορίζεται σε ρόλο «εθνικών αιτημάτων», αλλά συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής ατζέντας.
Η Μαδρίτη δεν ήταν απλώς ένας διπλωματικός σταθμός. Ήταν πολιτικό σήμα. Ότι η Ελλάδα, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο τιμόνι, δεν επιστρέφει στο παρελθόν. Προχωρά μπροστά – και μάλιστα μαζί με τους ισχυρούς της Ευρώπης.
