OFF THE RECORD: Άντε καλέ σιγά, κόβονται τα ρουσφέτια;
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αποδόμησε τις παρεμβάσεις Τσίπρα για ΔΕΗ και τράπεζες, θυμίζοντας την περίοδο οικονομικής ασφυξίας, capital controls και κατάρρευσης εμπιστοσύνης στην αγορά.
Ο Αλέξης Τσίπρας μοιάζει να πιστεύει ότι η πολιτική μνήμη στην Ελλάδα έχει ημερομηνία λήξης. Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί η νέα προσπάθεια πολιτικής επανεμφάνισής του μέσω επιθέσεων για τη ΔΕΗ και το τραπεζικό σύστημα — δύο τομείς που επί των ημερών του βρέθηκαν στο χείλος της κατάρρευσης.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης δεν άφησε αναπάντητες τις νέες παρεμβάσεις του πρώην πρωθυπουργού και ουσιαστικά υπενθύμισε αυτό που μεγάλο μέρος της κοινωνίας δεν ξέχασε ποτέ: ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνησε με συνθήματα, αλλά άφησε πίσω του λογαριασμούς δισεκατομμυρίων, τραπεζική ασφυξία και μια οικονομία καθηλωμένη στην ανασφάλεια.
Η αναφορά του Μαρινάκη στη ΔΕΗ μόνο τυχαία δεν ήταν. Η εικόνα της επιχείρησης το 2019 δεν είχε καμία σχέση με τον σημερινό ενεργειακό πυλώνα που επιχειρεί να διαδραματίσει ρόλο στην ευρύτερη περιοχή. Η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε οδηγήσει τη ΔΕΗ σε συνθήκες οικονομικής αποδόμησης, με σοβαρά προβλήματα ρευστότητας, επενδυτικής αξιοπιστίας και στρατηγικού προσανατολισμού. Και τώρα ο ίδιος πολιτικός χώρος επιχειρεί να εμφανιστεί ως υπερασπιστής της δημόσιας περιουσίας.
Ακόμη πιο αιχμηρή ήταν η κυβερνητική απάντηση για τις τράπεζες. Διότι εκεί η συλλογική μνήμη δεν σβήνει εύκολα. Οι κλειστές τράπεζες, οι ουρές στα ΑΤΜ, οι περιορισμοί στις συναλλαγές και το σοκ των capital controls παραμένουν ίσως το πιο βαρύ πολιτικό αποτύπωμα της διακυβέρνησης Τσίπρα. Η εικόνα μιας χώρας που βρέθηκε ένα βήμα πριν από την πλήρη οικονομική εκτροπή δεν μπορεί να διαγραφεί με μερικές αναρτήσεις στα social media και γενικόλογες καταγγελίες περί τραπεζικού συστήματος.
Ο Παύλος Μαρινάκης επέλεξε να επαναφέρει στο προσκήνιο και το κόστος εκείνης της περιόδου, μιλώντας για τα περιβόητα «100 αχρείαστα δισεκατομμύρια» που φόρτωσαν τη χώρα οι χειρισμοί της τότε κυβέρνησης. Πρόκειται για μια συζήτηση που κάθε φορά επανέρχεται όταν ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως υπεύθυνο παρατηρητή της οικονομίας, λες και δεν ήταν ο πρωταγωνιστής της πιο ταραχώδους περιόδου της μεταπολίτευσης σε επίπεδο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.
Η κυβέρνηση επιχειρεί πλέον να χτίσει ένα ξεκάθαρο πολιτικό αφήγημα απέναντι στην επανενεργοποίηση του πρώην πρωθυπουργού: σταθερότητα απέναντι στον τυχοδιωκτισμό, θεσμική συνέχεια απέναντι στην τοξικότητα και οικονομική αξιοπιστία απέναντι στις «δήθεν επαναστάσεις», όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε.
Και ίσως αυτό είναι το βασικό πρόβλημα για τον ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά για τον Αλέξη Τσίπρα. Ότι κάθε φορά που επιχειρεί πολιτικό comeback μέσω της οικονομίας, η ίδια η πραγματικότητα της διακυβέρνησής του επιστρέφει απέναντί του σαν πολιτικός καθρέφτης.