Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στη διεκδίκηση και την αδιαλλαξία. Και αυτή τη γραμμή, κάποιοι στον αγροτικό συνδικαλισμό δείχνουν αποφασισμένοι να την προσπεράσουν με… τρακτέρ. Η κυβέρνηση, διά στόματος Κωστή Χατζηδάκη, έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα: διάλογος μέχρι τέλους, αλλά όχι ομηρία της κοινωνίας. Όχι άλλο «δεν συζητώ» ως πολιτική γραμμή.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης μίλησε με αριθμούς, όχι με συνθήματα. Είκοσι από τα 27 αιτήματα ικανοποιήθηκαν. Οι πληρωμές του ΟΠΕΚΕΠΕ, παρά τις αστοχίες, όχι μόνο ολοκληρώθηκαν, αλλά ξεπέρασαν κατά 13% τις αντίστοιχες του 2024. Και όλα αυτά μέσα σε αυστηρό ευρωπαϊκό και δημοσιονομικό πλαίσιο, που κάποιοι κάνουν πως αγνοούν – ίσως γιατί η λέξη «όρια» δεν ταιριάζει στο λεξιλόγιο του μόνιμου μπλόκου.
Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση δεν κρύφτηκε. Ο πρωθυπουργός δηλώνει διαθέσιμος, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης επίσης, ο ίδιος ο Χατζηδάκης ανοίγει την πόρτα του διαλόγου. Κι όμως, η απάντηση από μερίδα των αγροτών είναι το απόλυτο παράδοξο: «έχουμε αιτήματα, αλλά δεν συζητάμε». Μια στάση που, όπως εύστοχα σημείωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ξεπερνά την κοινή λογική και αρχίζει να απομονώνει τους ίδιους από την κοινωνία.
Γιατί άλλο πράγμα η πίεση και άλλο η φθορά της οικονομίας, η ταλαιπωρία πολιτών και επαγγελματιών, η εικόνα ενός κράτους που κάποιοι θέλουν να σύρουν σε διαρκή ακινησία. Η κυβέρνηση δεν μπορεί –και δεν πρέπει– να παριστάνει τον τροχονόμο επ’ αόριστον.
Το μήνυμα, λοιπόν, είναι καθαρό: διάλογος ναι, εκβιασμοί όχι. Και αν κάποιοι επιμένουν να μετρούν πολιτικούς πόντους πάνω σε κλειστούς δρόμους, ας μην εκπλαγούν όταν βρεθούν μόνοι τους, απέναντι όχι στην κυβέρνηση, αλλά στην κοινωνία.
