Η σημερινή συνεδρίαση της Βουλής αποκάλυψε για ακόμη μια φορά πως οι προσωπικές διαφορές των πολιτικών μπορούν να υπερκαλύψουν τα ουσιαστικά ζητήματα. Η αντιπαράθεση ανάμεσα στη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τη Λιάνα Κανέλλη ξεκίνησε με αφορμή τις αμοιβαίες μηνύσεις και τα αιτήματα άρσης ασυλίας, αλλά πολύ γρήγορα μετατράπηκε σε μια έντονη πολιτική κόντρα γεμάτη προσωπικές αιχμές.
Και οι δύο πλευρές χρησιμοποίησαν βαριές εκφράσεις για να υποστηρίξουν τη θέση τους, δίχως να λείπουν οι υπερβολές και οι ιστορικές αναφορές. Η Κωνσταντοπούλου τόνισε τη σοβαρότητα των θεσμικών διαδικασιών και κατηγόρησε την Κανέλλη για δόλια προσπάθεια σύνδεσής της με ακραίες πολιτικές επιλογές, ενώ η Κανέλλη, από την πλευρά της, χαρακτήρισε τη μήνυση «παράσημο», υπενθυμίζοντας παλαιότερες αντιδικίες με άλλους πολιτικούς.
Η Βουλή ως καθρέφτης της πολιτικής έντασης
Το γεγονός ότι η Ολομέλεια αποφάσισε διαφορετικά για τις δύο υποθέσεις – με την άρση ασυλίας της Κωνσταντοπούλου να περνά παρά την αντίθετη εισήγηση της Επιτροπής Δεοντολογίας – δείχνει πως οι πολιτικοί χειρισμοί και οι ψηφοφορίες δεν καθορίζονται μόνο από προσωπικές εντάσεις αλλά και από πολιτική ωριμότητα και στρατηγική. Η Κανέλλη, με τις επιθετικές τοποθετήσεις της, έδειξε πως πολλές φορές οι εντυπώσεις υπερτερούν της ουσίας, ενώ η Κωνσταντοπούλου επέδειξε σταθερότητα, υπερασπιζόμενη τη θεσμική διαδικασία.
Αυτό το επεισόδιο υπενθυμίζει ότι η πολιτική δεν είναι μόνο αντιπαράθεση και προσωπικές κόντρες, αλλά και θέμα υπευθυνότητας, διαφάνειας και σεβασμού στους θεσμούς. Οι πολίτες παρακολουθούν και κρίνουν, και οι εντάσεις στη Βουλή λειτουργούν συχνά ως καθρέφτης για το ποιοι μπορούν να ασκήσουν πολιτική με σοβαρότητα και ποιοι υπερτονίζουν το θέαμα εις βάρος της ουσίας.
