Η Λίλα Μπακλέση επιστρέφει στο θέατρο μετά τη μητρότητα: Η νέα παράσταση και ο δυναμικός μονόλογος

Σε μια ιδιαίτερα δημιουργική φάση της ζωής της, τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο, η Λίλα Μπακλέση ετοιμάζεται να συναντήσει ξανά το θεατρόφιλο κοινό. Λίγους μόλις μήνες μετά τον ερχομό του πρώτου της παιδιού, η γνωστή ηθοποιός επιστρέφει ενεργά στη θεατρική σκηνή με ένα απαιτητικό εγχείρημα που υπόσχεται να συγκινήσει και να προβληματίσει.

Η ηθοποιός και ο σύντροφός της, Παναγιώτης Μαρκεζίνης, υποδέχθηκαν τον γιο τους τον περασμένο Αύγουστο, βιώνοντας πρωτόγνωρες στιγμές οικογενειακής ευτυχίας. Πλέον, η καλλιτέχνιδα ισορροπεί ανάμεσα στις νέες προκλήσεις της μητρότητας και στο μεγάλο της πάθος, την υποκριτική τέχνη, επιλέγοντας για την επιστροφή της έναν βαθιά ανθρώπινο και στοχαστικό μονόλογο.

Μια διεθνής θεατρική επιτυχία στη σκηνή του Θεάτρου ΕΛΕΡ

Η νέα δουλειά της Λίλας Μπακλέση φέρει τον τίτλο «Η Ηλικία είναι Ένα Συναίσθημα» και παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία της Αθηνάς Δελιάδη στο Θέατρο ΕΛΕΡ Ελένη Ερήμου. Οι παραστάσεις ξεκινούν την 1η Δεκεμβρίου και έχουν προγραμματιστεί να πραγματοποιούνται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00.

Πρόκειται για τη μεταφορά του εξαιρετικά επιτυχημένου ξενόγλωσσου έργου «Age is a Feeling», το οποίο έκανε το ντεμπούτο του το 2022 στο διεθνές Φεστιβάλ Φριντζ του Εδιμβούργου. Εκεί απέσπασε διθυραμβικές κριτικές, διαδοχικά sold out και το διακεκριμένο βραβείο Fringe First Award. Η επιτυχημένη πορεία του συνεχίστηκε με παραστάσεις στο Λονδίνο, όπου κατάφερε να κερδίσει μια υποψηφιότητα για τα έγκριτα βραβεία Olivier, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική και την αφηγηματική του αξία.

Ο χρόνος, η θνητότητα και οι κοινωνικές προσδοκίες

Το έργο ξεδιπλώνεται μέσα από έναν έντονα εξομολογητικό μονόλογο. Η κεντρική ηρωίδα αφηγείται τη διαδρομή της από την ηλικία των 25 ετών μέχρι το τέλος της ζωής της, διερευνώντας τη σύνθετη σχέση του ανθρώπου με τον χρόνο, την απώλεια και τη θνητότητα. Μέσα από καθημερινά στιγμιότυπα και αναπάντεχες τροπές, αναδεικνύεται ανάγλυφα το πώς μια φαινομενικά ασήμαντη απόφαση ή μια τυχαία συνάντηση μπορεί να επαναπροσδιορίσει ριζικά το μέλλον μας.

Σε μια σύγχρονη κοινωνία όπου η εικόνα και η διαρκής νεότητα προβάλλονται συχνά ως υπέρτατοι στόχοι, το κείμενο τοποθετείται απέναντι στα στερεότυπα των ηλικιακών οροσήμων. Εξετάζει κριτικά το κοινωνικό βάρος και το άγχος επίτευξης συγκεκριμένων στόχων μέχρι τα 20, τα 30 ή τα 40 έτη. Μέσα από μια διεισδυτική γυναικεία ματιά, υπενθυμίζει στο κοινό ότι η πορεία της ζωής σπάνια υπακούει σε προκαθορισμένα πλάνα και πως η συνειδητοποίηση του πεπερασμένου χρόνου δεν αποτελεί πηγή ματαιότητας, αλλά αφορμή για να δοθεί ουσιαστικό νόημα σε κάθε στιγμή.