Η κυβέρνηση περνά από τα λόγια στις πράξεις και στο πεδίο της εργασίας, με τη Νίκη Κεραμέως να βάζει σφραγίδα σε μια συνολική μεταρρύθμιση που απαντά σε παθογένειες δεκαετιών. Το νομοσχέδιο για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, που κατατίθεται και ψηφίζεται εντός Φεβρουαρίου, δεν είναι απλώς μια ακόμη ρύθμιση, αλλά ένα θεσμικό εργαλείο που στοχεύει ευθέως στην αύξηση της κάλυψης των εργαζομένων και στην ενίσχυση της κοινωνικής συμφωνίας.
Η υπουργός Εργασίας ξεκαθάρισε ότι η εφαρμογή θα είναι άμεση, χωρίς μεταβατικά «παράθυρα», δίνοντας σαφές μήνυμα ότι οι κανόνες ισχύουν από την πρώτη ημέρα. Και απάντησε ευθέως στην αντιπολίτευση που μιλά για «αποτελέσματα στο μέλλον»: σε κλάδους με ώριμες συλλογικές συμβάσεις, τα οφέλη θα φανούν τώρα. Όχι θεωρητικά, αλλά στην πράξη.
Το επιχείρημα γιατί το νομοσχέδιο έρχεται σήμερα είναι απολύτως πολιτικό και ρεαλιστικό. Η αγορά εργασίας έπρεπε πρώτα να εξυγιανθεί. Από ανεργία 18% και εκτεταμένη αδήλωτη εργασία, η χώρα έφτασε στο 8%, με ενισχυμένους ελέγχους και συμμόρφωση. Πάνω σε αυτή τη βάση χτίζεται πλέον η επόμενη φάση.
Την ίδια στιγμή, η κυβερνητική πολιτική αποτυπώνεται και σε συγκεκριμένα μέτρα: επιδότηση εργασίας για 10.000 γυναίκες, με κάλυψη έως 80% του μισθού, νέα αύξηση κατώτατου μισθού από 1η Απριλίου και σαφή οδικό χάρτη για τα 950 ευρώ το 2027. Όχι υποσχέσεις χωρίς ημερομηνία, αλλά δεσμεύσεις με χρονοδιάγραμμα.
Με το ΕΡΓΑΝΗ 2 να γίνεται υποχρεωτικό από 16 Φεβρουαρίου και τις Ημέρες Καριέρας να φέρνουν πίσω χιλιάδες Έλληνες, η εικόνα είναι καθαρή: λιγότερη γραφειοκρατία, περισσότερες δουλειές, καλύτεροι μισθοί. Και κυρίως, πολιτική που δεν φοβάται να συγκρουστεί με το παρελθόν.
