Η Χαριλάου Τρικούπη επικαλείται τον Ισπανό πρωθυπουργό για να στηρίξει την αποφυγή εμπλοκής στον πόλεμο, κρατώντας όμως προσεκτικές αποστάσεις από τα «ναι μεν αλλά».
Ο Πέδρο Σάντσεθ αποφασίζει με καθαρότητα: αποκλείει τις βάσεις της Ισπανίας από οποιαδήποτε εμπλοκή στον πόλεμο ΗΠΑ–Ιράν. Στην Ελλάδα, όμως, το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί την κλασική συνταγή του «ναι μεν αλλά». Ναι στην αποφυγή εμπλοκής, ναι στην Κύπρο, αλλά… με προσεκτικά βήματα, με ξεχωριστές γραμμές για την Αριστερά και με τον Νίκο Ανδρουλάκη να «παίζει» σε διπλό ταμπλό: απέναντι στη Βουλή και ταυτόχρονα στην Κεντροαριστερά.
Το πρόβλημα; Ο Σάντσεθ δεν έχει γείτονες όπως η Ελλάδα, ούτε μια Τουρκία να παραμονεύει κάθε λάθος βήμα. Το ΠΑΣΟΚ θυμάται την Ισπανία για την έμπνευση, αλλά ξεχνά ότι η γεωγραφία δεν συγχωρεί «ναι μεν αλλά». Την ίδια ώρα, κρατά αποστάσεις από τη δική του Αριστερά, για να μην «παρεξηγηθεί», ενώ δεν χάνει ευκαιρία να υπενθυμίσει τις ηθικές του κορώνες για το Διεθνές Δίκαιο και τον Ελληνισμό στην Κύπρο.
Η ουσία; Ο Σάντσεθ πράττει. Το ΠΑΣΟΚ σχολιάζει, ζυγίζει, ξεκαθαρίζει, αλλά στο τέλος… μένει στο «ναι μεν αλλά», αναδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι η ελληνική πολιτική δεν συγχωρεί την ευθεία και καθαρή γραμμή, ειδικά όταν υπάρχουν κάμερες, κομματικά στελέχη και δημοσκοπήσεις.
