Flat tax, ελεύθερη αγορά και τέλος στην ανοχή της ανομίας: Η Λατινοπούλου ως εκφραστής της ελεύθερης οικονομίας

Η πρόεδρος της Φωνής Λογικής προτάσσει φιλελεύθερη οικονομική ατζέντα, χαμηλή φορολογία και αυστηρή αντιμετώπιση της ανομίας ως πολιτικό της στίγμα.

Η συζήτηση για την επόμενη ημέρα της ελληνικής οικονομίας δεν αφορά πλέον μόνο τους αριθμούς, αλλά και τη φιλοσοφία που θα καθορίσει το παραγωγικό μοντέλο της χώρας. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Αφροδίτη Λατινοπούλου επιμένει να τοποθετεί τη Φωνή Λογικής ως τη δύναμη που εκφράζει, όπως υποστηρίζει, τον οικονομικό φιλελευθερισμό χωρίς αστερίσκους και υπαναχωρήσεις. Παρά τις δημοσκοπικές διακυμάνσεις, εμφανίζεται βέβαιη ότι η κάλπη θα επιβεβαιώσει τη δυναμική του κόμματός της, ενώ επιλέγει να ανοίξει τη συζήτηση εκεί όπου θεωρεί ότι βρίσκεται το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας: στη φορολογία, στην επιχειρηματικότητα και στη σχέση κράτους και ιδιωτικής οικονομίας. Το μήνυμά της επιχειρεί να απευθυνθεί κυρίως στους ελεύθερους επαγγελματίες, στους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και σε όσους θεωρούν ότι το φορολογικό σύστημα λειτουργεί αποτρεπτικά για την ανάπτυξη, συνδυάζοντας παράλληλα την οικονομική ατζέντα με μια ιδιαίτερα σκληρή ρητορική απέναντι στα φαινόμενα ανομίας.

Η οικονομία ως βασικός άξονας της πολιτικής πρότασης

Η πιο ξεκάθαρη διαφοροποίηση που επιχειρεί να αναδείξει η πρόεδρος της Φωνής Λογικής αφορά την οικονομική πολιτική. Δεν περιορίζεται σε γενικές αναφορές περί ανάπτυξης, αλλά περιγράφει ένα μοντέλο με σαφή φιλελεύθερα χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να λειτουργεί με έντονα κρατικιστικά αντανακλαστικά.

Σύμφωνα με τη συλλογιστική της, η υπερφορολόγηση δεν αποτελεί απλώς οικονομικό πρόβλημα, αλλά βασικό εμπόδιο για την παραγωγή νέου πλούτου. Υποστηρίζει ότι ένας επιχειρηματίας που γνωρίζει εξαρχής τους φορολογικούς κανόνες μπορεί να σχεδιάσει, να επενδύσει και να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, χωρίς να βρίσκεται διαρκώς αντιμέτωπος με μεταβαλλόμενες επιβαρύνσεις και πολύπλοκες διαδικασίες.

Η ίδια θεωρεί ότι το σημερινό μοντέλο τιμωρεί την παραγωγικότητα αντί να την επιβραβεύει, με αποτέλεσμα να περιορίζονται οι επενδύσεις, να ενισχύεται η παραοικονομία και να αποθαρρύνονται όσοι επιδιώκουν να αναπτύξουν τις επιχειρήσεις τους.

Flat tax και σταθεροί κανόνες

Κεντρική θέση στο οικονομικό της πρόγραμμα καταλαμβάνει η πρόταση για ενιαίο φορολογικό συντελεστή 15%, συνοδευόμενο από αφορολόγητο όριο 15.000 ευρώ.

Η λογική πίσω από την πρόταση είναι ότι ένα απλό και σταθερό φορολογικό σύστημα μπορεί να μειώσει τα κίνητρα φοροδιαφυγής, να περιορίσει τη γραφειοκρατία και να δημιουργήσει ένα πιο φιλικό περιβάλλον για την επιχειρηματικότητα.

Παράλληλα, εισηγείται την κατάργηση μέτρων που χαρακτηρίζει αντικίνητρα για την οικονομική δραστηριότητα, όπως οι υψηλές προκαταβολές φόρου και άλλες επιβαρύνσεις που, κατά την άποψή της, συμπιέζουν ιδιαίτερα τους μικρομεσαίους επαγγελματίες.

Η φιλοσοφία της πρότασης συνοψίζεται στην άποψη ότι η ανάπτυξη δεν μπορεί να στηριχθεί στη διαρκή αύξηση των φορολογικών βαρών, αλλά στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος όπου οι πολίτες γνωρίζουν ότι οι κανόνες είναι σταθεροί, απλοί και εφαρμόζονται ισότιμα.

Ελεύθερη αγορά, αλλά χωρίς ανοχή στη φοροδιαφυγή

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η οικονομική της προσέγγιση δεν συνοδεύεται από αίτημα χαλάρωσης των ελεγκτικών μηχανισμών.

Αντιθέτως, η Αφροδίτη Λατινοπούλου υποστηρίζει ότι η μείωση των φορολογικών συντελεστών πρέπει να συνδυάζεται με αυστηρή εφαρμογή της νομοθεσίας απέναντι σε όσους παρανομούν.

Η πρότασή της προβλέπει εκτεταμένη αξιοποίηση ηλεκτρονικών διασταυρώσεων και ψηφιακών εργαλείων, ώστε οι έλεγχοι να βασίζονται σε πραγματικά δεδομένα και όχι σε οριζόντιες υποθέσεις. Κατά την άποψή της, ένα χαμηλό και δίκαιο φορολογικό σύστημα νομιμοποιεί ταυτόχρονα και μια πολύ αυστηρή στάση απέναντι σε όσους επιλέγουν συνειδητά να φοροδιαφεύγουν.

Το μήνυμα που επιχειρεί να εκπέμψει είναι ότι η ελεύθερη αγορά προϋποθέτει κανόνες και ίσους όρους ανταγωνισμού και όχι ανοχή απέναντι στην παρανομία.

Από την οικονομία στην ασφάλεια

Πέρα από τις οικονομικές προτάσεις, η πρόεδρος της Φωνής Λογικής επέκτεινε την κριτική της και στο ζήτημα της δημόσιας τάξης, με επίκεντρο τη δράση του Ρουβίκωνα.

Υποστήριξε ότι ομάδες οι οποίες πραγματοποιούν παρεμβάσεις σε επιχειρήσεις, δημόσιους χώρους ή πανεπιστήμια δεν μπορούν να λειτουργούν ανεξέλεγκτα, θέτοντας το ερώτημα κατά πόσο είναι αποδεκτό ιδιωτικές συλλογικότητες να αναλαμβάνουν ρόλους που ανήκουν αποκλειστικά στους θεσμούς του κράτους.

Στη ρητορική της κυριαρχεί η θέση ότι η ανοχή απέναντι σε τέτοιες πρακτικές δημιουργεί αίσθημα άνισης μεταχείρισης και αποδυναμώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.

Η εικόνα που επιχειρεί να διαμορφώσει

Το συνολικό πολιτικό αφήγημα που επιχειρεί να διαμορφώσει η Αφροδίτη Λατινοπούλου βασίζεται σε δύο άξονες που παρουσιάζονται ως αλληλένδετοι: μια οικονομία με χαμηλότερους φόρους, σταθερούς κανόνες και μεγαλύτερο χώρο για την ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά ταυτόχρονα ένα κράτος που εφαρμόζει απαρέγκλιτα τον νόμο απέναντι σε κάθε μορφή παραβατικότητας.

Με αυτό το δίπτυχο επιδιώκει να απευθυνθεί σε ψηφοφόρους που θεωρούν ότι η χώρα χρειάζεται περισσότερη οικονομική ελευθερία, λιγότερη φορολογική επιβάρυνση και αυστηρότερη εφαρμογή της νομιμότητας. Το αν αυτή η στρατηγική θα μεταφραστεί σε εκλογική δυναμική, όπως η ίδια εκτιμά, θα αποτελέσει τελικά αντικείμενο της κρίσης των πολιτών στην κάλπη.