Financial Times: Η Ευρώπη οφείλει να μιλήσει ξανά με τον Πούτιν πριν βρεθεί στο περιθώριο

Η Ευρώπη δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να παρακολουθεί ως απλός θεατής τις εξελίξεις γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Σύμφωνα με ανάλυση της βρετανικής εφημερίδας Financial Times, οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες οφείλουν να επανεκτιμήσουν τη στρατηγική τους και να αποκαταστήσουν άμεσα διπλωματικούς διαύλους επικοινωνίας με τον Ρώσο πρόεδρο, Βλαντιμίρ Πούτιν, προτού διαμορφωθούν τετελεσμένα εις βάρος της ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Ο κίνδυνος περιθωριοποίησης στις διπλωματικές εξελίξεις

Όπως επισημαίνει το δημοσίευμα, η γεωπολιτική σκακιέρα μεταβάλλεται ραγδαία. Η πιθανότητα επιτάχυνσης των διαπραγματεύσεων για τον τερματισμό των εχθροπραξιών, ιδίως υπό το πρίσμα της επανεκλογής του Ντόναλντ Τραμπ στον προεδρικό θώκο των Ηνωμένων Πολιτειών, καθιστά ορατό τον κίνδυνο να αποφασιστεί το μέλλον της Ουκρανίας ερήμην της Ευρώπης. Μια συμφωνία που θα συναφθεί αποκλειστικά μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας ενδέχεται να αγνοήσει τις θεμελιώδεις ανησυχίες των ευρωπαϊκών κρατών και να υπονομεύσει τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα της ηπείρου.

Η στάση απομόνωσης της Μόσχας, παρότι δικαιολογημένη από την απρόκλητη στρατιωτική εισβολή, φαίνεται πλέον να εξαντλεί τα όριά της. Η απουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τις πιθανές συνομιλίες για τη μελλοντική αρχιτεκτονική ασφαλείας αποτελεί στρατηγικό μειονέκτημα, το οποίο οι Βρυξέλλες καλούνται να διορθώσουν άμεσα, ανακτώντας πρωταγωνιστικό ρόλο.

Διάλογος με τη Μόσχα χωρίς υποχωρήσεις αρχών

Η αποκατάσταση της επαφής με το Κρεμλίνο δεν συνεπάγεται υποχώρηση από τις θέσεις αρχής ή αποδοχή των ρωσικών εδαφικών διεκδικήσεων. Αντιθέτως, όπως αναφέρουν οι Financial Times, ο διάλογος αποτελεί απαραίτητο εργαλείο προκειμένου να διασφαλιστούν τα συμφέροντα της Ουκρανίας και η ευρωπαϊκή κυριαρχία. Χωρίς σαφή διπλωματική παρουσία, οι Ευρωπαίοι ηγέτες ρισκάρουν να κληθούν απλώς να χρηματοδοτήσουν την ανοικοδόμηση μιας κατεστραμμένης χώρας, χωρίς να έχουν λόγο στους όρους της ειρήνης.

Παράλληλα, η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και οι πολιτικές ηγεσίες βρίσκονται αντιμέτωπες με αυξανόμενη κόπωση και οικονομικές πιέσεις. Η διατήρηση ανοιχτών γραμμών με τον Βλαντιμίρ Πούτιν επιτρέπει την άμεση αξιολόγηση των πραγματικών προθέσεων της Ρωσίας και αποτρέπει ανεξέλεγκτες κλιμακώσεις που θα μπορούσαν να παρασύρουν ολόκληρη την ήπειρο σε μια παρατεταμένη σύγκρουση.

Η ανάγκη για ενιαία στρατηγική των Βρυξελλών

Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει ποιος θα αναλάβει την πρωτοβουλία των κινήσεων εκ μέρους της Ευρώπης. Είτε πρόκειται για κοινή πρωτοβουλία βασικών ηγετών, όπως ο καγκελάριος της Γερμανίας Όλαφ Σολτς και ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, είτε για συντονισμένη δράση μέσω των ευρωπαϊκών θεσμών, η απαίτηση για συνοχή είναι επιτακτική. Ο κατακερματισμός και οι αποκλίνουσες στρατηγικές μεταξύ των κρατών-μελών αποδυναμώνουν τη διαπραγματευτική ισχύ της ηπείρου.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι παγκόσμιες ισορροπίες επαναπροσδιορίζονται, η Ευρώπη οφείλει να δράσει ρεαλιστικά. Η διπλωματική αδράνεια δεν αποτελεί στρατηγική και, όπως προειδοποιεί η διεθνής ανάλυση, ο χρόνος για να διεκδικήσει η Ευρώπη ρόλο συνδιαμορφωτή της νέας τάξης πραγμάτων εξαντλείται επικίνδυνα.