Της Ιουλίας Βελισσαράτου
Κανένας στο Χόλυγουντ -και στις ΗΠΑ εν γένει-δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν γνώριζε τον Ντόναλντ Τραμπ.
Ανοιχτό βιβλίο οι εκκεντρικές απόψεις του και οι αμφιλεγόμενες μέθοδοι διαπραγματεύσεων εκφοβισμού, ανταλλαγμάτων και χτυπημάτων κάτω από τη μέση , πολύ πριν σκεφτεί να βάλει υποψηφιότητα για τον Λευκό Οίκο.
Στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου της πρώτης του θητείας, την περίοδο της διεκδίκησης του χρίσματος των Ρεπουμπλικάνων, έπληττε τους αντιπάλους του όσο πιο ανήθικα μπορούσε.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο σημερινός Γερουσιαστής του Τέξας, Τεντ Κρουζ ο οποίος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την κούρσα, όταν ο Τραμπ αποκάλυψε ότι η σύζυγός του πάσχει από κατάθλιψη.
Τα υπόλοιπα έχουν περάσει στην ιστορία, όπως το πρώτο βαρύ πλήγμα στην Αμερικανική Δημοκρατία με τα γεγονότα στο Καπιτώλιο και την άρνηση του Τραμπ να αποδεχθεί την ήττα του.
Για να δούμε τι μεσολάβησε και η εκλογή Τραμπ τη δεύτερη φορά ήταν σαρωτική.
Ο Αμερικανός επιχειρηματίας -αν και επί ένα χρόνο κυνηγήθηκε από το αμερικανικό δικαστικό σύστημα για πραγματικές υποθέσεις αξιόποινων πράξεων όπως φοροδιαφυγή, δωροδοκία, παρενόχληση, καμία δεν τον υποχρέωσε να βγει εκτός του αγώνα.
Όπως τονίζει η αρθρογράφος των FT « Ο Ντόναλντ Τραμπ δίνει τις λάθος απαντήσεις στις σωστές ερωτήσεις»
Για παράδειγμα, πώς ένας ακλόνητος θεσμός όπως η αμερικανική δικαιοσύνη δεν μπόρεσε να ανακόψει την πορεία του υπερφιλόδοξου, νάρκισσου -χωρίς κανένα ηθικό φραγμό-ο οποίος έχει παραδεχθεί δημόσια ακόμα και φοροδιαφυγή για να στηρίξει τις -υπό πτώχευση -επιχειρήσεις του;Η απάντηση είναι ότι πρόεδρος των ΗΠΑ έχει το δικαίωμα(!)να είναι υπόδικος, εκτός βέβαια αν έχει καταδικαστεί για δολοφονία!
Πώς γίνεται μετά από δύο θητείες Τραμπ,οι Δημοκρατικοί να μην έχουν καμία εναλλακτική λύση, επειδή δεν μπορούν ξεπεράσουν την-ομολογουμένως -λαμπρή θητεία του Ομπάμα;
Η απάντηση είναι ότι οι Δημοκρατικοί έχουν απομακρυνθεί -εδώ και δεκαετίες -από τον πυρήνα της ιδεολογίας τους.
Το αξιοκρατικό σύστημα, ως βάση των Δημοκρατικών, στιγματίστηκε -στη θητεία Κλίντον-από το σκάνδαλο Lewinsky και -τώρα-και από το σκάνδαλο Epstein-που η αποκάλυψη του έχει στόχο τον ίδιο πρόεδρο Τραμπ.
Άρα -στο μυαλό του ψηφοφόρου -Τραμπ και Κλίντον έχουν πέσει -και οι δύο-από το βάθρο της ηθικής και κανένας δε θυμάται την επιτυχημένη πορεία της οικονομίας επί Προεδρίας του.
Οι ΗΠΑ -για περισσότερο από μισό αιώνα -δεν ήταν απλά μία αδιάφορη υπερδύναμη. Η αμερικανική κουλτούρα είχε κατορθώσει να διεισδύσει σε όλους τους λαούς από τον τρόπο της ένδυσης μέχρι της δημόσιας έκφρασης, με τη συμμετοχή και του Χόλυγουντ.
Η Αμερική μας «δίδαξε» τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον τρόπο υπεράσπισης τους, αγκάλιασε και πάλι τους μετανάστες -μετά τη σκοτεινή περίοδο μακαρθισμού- αγωνίστηκε για τις μειονότητες, την ελευθερία της έκφρασης, της ισονομίας και της ισοτιμίας, της αναγνώρισης των δικαιωμάτων στη συμβίωση των ομοφυλόφιλων.
Εδώ και πολλές δεκαετίες με την αμερικανική κουλτούρα κύριο εκφραστή των μεγάλων ιδεών του Δυτικού Πολιτισμού, ξηλώνονται ραγδαία στο βωμό της brutal politic της Μινεσότας και της Γροιλανδίας.
Γιατί οι Αμερικάνοι-τελικά – έδωσαν -σχεδόν «εν λευκώ» το τιμόνι της χώρας σε κάποιον που απαξιώνει το Δυτικό Πολιτισμό;
Οι «λανθασμένες» απαντήσεις είναι γιατί ένιωσαν αφόρητα στους ώμους τους το βάρος της θεσμικής κούρασης.
Οι νόμοι δεν λειτουργούν το ίδιο για όλους.
Η ψυχική κατάπτωση αγγίζει πλέον περισσότερο από τον μισό αμερικανικό πληθυσμό.
Η βίαιη καταστολή κατά των μεταναστών, που είχε ως τραγικό αποτέλεσμα να δολοφονηθούν δύο λευκοί Αμερικανοί πολίτες-στη Μινεσότα -επειδή είχαν γαλουχηθεί με τις ιδέες της αλληλεγγύης και του αλτρουισμού- είναι αποκρουστική.
Ποιά -όμως-είναι η σωστή απάντηση ώστε να προστατεύονται τα σύνορα;
Γιατί οι Παγκόσμιοι Οργανισμοί δεν μπορούν -πρακτικά -να προστατέψουν τους πολίτες στη Γάζα και τη Βενεζουέλα;
Γιατί το politically correct έγινε παγίδα της ελευθερίας της έκφρασης;
Αν δεν βρούμε -σύντομα -τις σωστές απαντήσεις στις σωστές ερωτήσεις θα ακολουθήσουμε -χωρίς αντίσταση -την τραμπική ιδεολογία , που φλερτάρει με τους Νόμους της Ζούγκλας -χωρίς όρια νόμους, ηθική, ελέγχους- σε πρωτόγονο περιβάλλον.
Εκεί που το δίκαιο το έχει μόνο ο ισχυρός με τη βία και την απειλή , ως κύρια όπλα στη φαρέτρα του.
Και αυτό δεν αξίζει στον Δυτικό Πολιτισμό..
