Σε μια χώρα που για δεκαετίες συζητούσε το αυτονόητο σαν να ήταν θεσμική ακροβασία, η σημερινή συνεδρίαση της άτυπης διακομματικής επιτροπής στο υπουργείο Εσωτερικών αποκτά ξεχωριστή πολιτική σημασία. Υπό τον Θοδωρή Λιβάνιο, η κυβέρνηση ανοίγει ξανά –και αυτή τη φορά σοβαρά– το ζήτημα της επιστολικής ψήφου στις βουλευτικές εκλογές και της δημιουργίας εκλογικής περιφέρειας Απόδημου Ελληνισμού. Δηλαδή, το δικαίωμα των Ελλήνων του εξωτερικού να συμμετέχουν ισότιμα στη δημοκρατική διαδικασία, χωρίς αστερίσκους και προσχήματα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που το θέμα τίθεται. Είναι όμως από τις λίγες φορές που δεν μένει στα λόγια. Η δεύτερη συνεδρίαση έρχεται ως συνέχεια της ενημέρωσης της περασμένης Πέμπτης και πλέον τα κόμματα καλούνται να τοποθετηθούν καθαρά: θέλουν ή δεν θέλουν τους απόδημους πολίτες μέσα στο πολιτικό σύστημα;
Το ΠΑΣΟΚ μιλά για «θετική διάθεση», υπενθυμίζοντας ότι είχε ψηφίσει την επιστολική ψήφο για τις ευρωεκλογές του 2023. Καλοδεχούμενη η υπενθύμιση, αλλά τώρα το διακύβευμα είναι μεγαλύτερο. Διότι στις εθνικές εκλογές δεν χωρούν μισόλογα, ούτε «ναι μεν αλλά». Οι 200 ψήφοι που απαιτούνται δεν αφήνουν περιθώρια για τακτικισμούς.
Η κυβέρνηση, πάντως, κάνει αυτό που όφειλε εδώ και χρόνια το πολιτικό σύστημα: θεσμοθετεί ισοτιμία. Δεν χαρίζεται σε κανέναν, δεν φοβάται «εκλογικές γεωγραφίες», δεν μετρά κομματικά ισοζύγια. Και το γεγονός ότι το νομοσχέδιο βρίσκεται ήδη σε δημόσια διαβούλευση στο opengov.gr δείχνει πρόθεση διαφάνειας, όχι αιφνιδιασμού.
Το ερώτημα είναι απλό και πολιτικά αμείλικτο: όταν έρθει η ώρα της κάλπης στη Βουλή, ποιοι θα στηρίξουν στην πράξη τον Απόδημο Ελληνισμό και ποιοι θα κρυφτούν πίσω από προσχηματικές ενστάσεις; Γιατί αυτή τη φορά, οι δικαιολογίες θα φαίνονται από πολύ μακριά.
