Η συνέντευξη του Γιάνη Βαρουφάκη στο podcast της Γάιας Μερκούρη δεν ήταν πολιτική ανάλυση ούτε φιλοσοφική αναζήτηση. Ήταν μια δημόσια επίδειξη προσωπικών πειραμάτων με ναρκωτικά, με τον πρώην υπουργό να μιλά για ecstasy, χόρτο και μαστουρωμένους πολιτικούς σαν να πρόκειται για αστείο ή lifestyle tip. Η δήλωση ότι «έκανα μια εβδομάδα να συνέλθω από το ecstasy» δεν είναι απλώς ατυχής· είναι ενδεικτική μιας νοοτροπίας που συγχέει την πολιτική σοβαρότητα με προσωπικά πάρτι, στέλνοντας στους νεότερους ένα σαφές αλλά επικίνδυνο μήνυμα: δοκιμάστε τα όλα, η ζωή είναι πειραματισμός, οι συνέπειες προαιρετικές.
Το πιο ανησυχητικό είναι η έμμεση παρότρυνση στους νέους. Ο Βαρουφάκης δηλώνει ότι δεν δίνει συμβουλές στην κόρη του «γιατί τα έχει κάνει όλα», υπονοώντας ότι η εμπειρία με ουσίες είναι ένα είδος προσωπικής παιδείας. Αυτό δεν είναι φιλοσοφία· είναι ανευθυνότητα στο πιο καθαρό της πρόσωπο. Ένας πρώην υπουργός Οικονομικών, που υπήρξε δημόσιο πρόσωπο με τεράστια επιρροή, αποφασίζει να αναδεικνύει τις ναρκωτικές του εμπειρίες ως κάτι σχεδόν ζηλευτό, σαν να συνιστά «πειραματιστείτε και εσείς».
Η επιλογή να φανταστεί την Άνγκελα Μέρκελ «μαστουρωμένη» ή να χαρακτηρίσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη «Android» ενισχύει μόνο την εικόνα ενός ανθρώπου που προτιμά την πρόκληση και την δημοσιότητα από την υπευθυνότητα. Η πολιτική σοβαρότητα και η δημόσια εμπιστοσύνη παραμερίζονται για χάρη ενός προσωπικού θεάματος που σοκάρει και προκαλεί, αλλά δεν διδάσκει τίποτα ουσιαστικό.
Στο τέλος, η δημόσια αφήγηση του Βαρουφάκη στέλνει ένα σαφές, επικίνδυνο μήνυμα: οι προσωπικές αταξίες και οι ουσίες μπορούν να γίνουν θέμα συζήτησης χωρίς συνέπειες. Η πολιτική και η δημόσια ζωή, όμως, δεν είναι πάρτι 15 ωρών και προσωπικά πειράματα. Η ομολογία αυτή, αντί να ενισχύει το κύρος του, αποδομεί πλήρως τον πρώην υπουργό, αφήνοντας πίσω μόνο ένα παράδειγμα ανευθυνότητας που δεν πρέπει να μιμηθούν οι νέοι.
