Δημόσιο: Διπλό σενάριο για πάνω από 50.000 συμβασιούχους – Ποιοι προηγούνται σε δήμους και νοσοκομεία

Στο επίκεντρο κυβερνητικών διαβουλεύσεων επανέρχεται το μέλλον περισσότερων από 50.000 συμβασιούχων στο Δημόσιο. Οι αυξημένες πιέσεις που δέχονται κρίσιμοι τομείς του κρατικού μηχανισμού, το διαρκές κύμα συνταξιοδοτήσεων και η χρόνια κάλυψη πάγιων αναγκών από προσωπικό ορισμένου χρόνου έχουν ανοίξει έναν άτυπο διάλογο μεταξύ των υπουργείων Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Εσωτερικών και Εργασίας.

Το συνταγματικό «φρένο» και η αναζήτηση ρεαλιστικής φόρμουλας

Το βασικό ζήτημα που απασχολεί τα κυβερνητικά επιτελεία είναι η εύρεση μιας βιώσιμης λύσης που δεν θα προσκρούει στο Σύνταγμα. Το άρθρο 103 θέτει ρητούς περιορισμούς, απαγορεύοντας την αυτόματη μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Συνεπώς, οποιοδήποτε σενάριο οριζόντιας μονιμοποίησης αποκλείεται εκ των προτέρων ως νομικά και θεσμικά ανεφάρμοστο.

Ωστόσο, η πραγματικότητα καταγράφει χιλιάδες εργαζομένους οι οποίοι απασχολούνται επί σειρά ετών με διαδοχικές ανανεώσεις, διατηρώντας σε λειτουργία νευραλγικές υπηρεσίες. Η απώλεια αυτού του εξειδικευμένου δυναμικού συνεπάγεται σημαντικό λειτουργικό κόστος και ανάγκη εκπαίδευσης νέου προσωπικού από την αρχή, στοιχείο που καθιστά επιτακτική την εξεύρεση ενδιάμεσης φόρμουλας.

Το σχέδιο για αυξημένη μοριοδότηση μέσω ΑΣΕΠ

Στο τραπέζι βρίσκεται η εφαρμογή ενός μοντέλου ενισχυμένης μοριοδότησης της προϋπηρεσίας σε επικείμενους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ. Το συγκεκριμένο σενάριο προβλέπει ότι οι συμβασιούχοι με πολυετή εμπειρία στο ίδιο ακριβώς αντικείμενο θα λαμβάνουν αυξημένη βαθμολογία, αποκτώντας συγκριτικό πλεονέκτημα, χωρίς ωστόσο να παραβιάζεται η αρχή των ανοιχτών διαγωνιστικών διαδικασιών.

Πρόκειται για μια πρακτική που έχει αξιοποιηθεί και κατά το παρελθόν σε ειδικές περιπτώσεις κρατικών φορέων, όπως στη δημόσια τηλεόραση. Με τον τρόπο αυτό, επιχειρείται να αναγνωριστεί η συσσωρευμένη εμπειρία των εργαζομένων, εξασφαλίζοντας παράλληλα τη θεσμική θωράκιση των προσλήψεων.

Σε πρώτο πλάνο Υγεία, ΟΤΑ και κοινωνικές δομές

Οι τομείς που αναμένεται να τεθούν σε προτεραιότητα είναι εκείνοι που παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες ελλείψεις και τη μεγαλύτερη εξάρτηση από έκτακτο προσωπικό. Στην πρώτη γραμμή βρίσκονται τα δημόσια νοσοκομεία, όπου χιλιάδες άτομα απασχολούνται ως νοσηλευτικό και βοηθητικό προσωπικό, αλλά και οι δήμοι και οι περιφέρειες, που στηρίζονται σε συμβάσεις ορισμένου χρόνου και προγράμματα της ΔΥΠΑ.

Αντίστοιχη είναι η εικόνα και στις κοινωνικές δομές, όπου η διακοπή της εργασίας έμπειρων υπαλλήλων δημιουργεί κενά στην εξυπηρέτηση των πολιτών. Παρά τις προσδοκίες, αρμόδιοι παράγοντες ξεκαθαρίζουν ότι οποιαδήποτε παρέμβαση προκριθεί δεν θα είναι οριζόντια, αλλά θα εφαρμοστεί στοχευμένα, ανάλογα με τις δημοσιονομικές δυνατότητες και τις πραγματικές ανάγκες του εκάστοτε φορέα.