OFF THE RECORD: Άντε καλέ σιγά, κόβονται τα ρουσφέτια;
Με βαρύτατους χαρακτηρισμούς περί «φεουδάρχη», «ελίτ περιβάλλοντος» και πολιτικής αποκοπής από την κοινωνία, ο Νίκος Καρανίκας εξαπολύει επίθεση κατά του Αλέξη Τσίπρα.
Η πιο αποκαλυπτική κριτική για τον Αλέξη Τσίπρα δεν προέρχεται πλέον από τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ ή τους πολιτικούς του αντιπάλους, αλλά από πρόσωπα που βρέθηκαν στον στενότερο κύκλο του επί χρόνια. Η δημόσια παρέμβαση του Νίκου Καρανίκα αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα ακριβώς επειδή προέρχεται από έναν άνθρωπο που έζησε από μέσα τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, γνώρισε τον τρόπο λειτουργίας του πρώην πρωθυπουργού και σήμερα περιγράφει μια εικόνα πλήρους αποσύνδεσης από την κοινωνική πραγματικότητα. Οι χαρακτηρισμοί που χρησιμοποιεί δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών και συνθέτουν ένα σκληρό κατηγορητήριο απέναντι στον άνθρωπο που επιχειρεί να επιστρέψει στο πολιτικό προσκήνιο μέσω της ΕΛ.Α.Σ.
Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στην οξύτητα των εκφράσεων, αλλά στο γεγονός ότι η κριτική εστιάζει ακριβώς στο αφήγημα πάνω στο οποίο ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να χτίσει την πολιτική του επανεκκίνηση. Εκεί όπου η ΕΛ.Α.Σ. μιλά για ανανέωση, κοινωνική επαφή και νέα αρχή, ο πρώην στενός συνεργάτης του περιγράφει έναν πολιτικό αρχηγό εγκλωβισμένο σε έναν κύκλο αυλικών, κολάκων και ανθρώπων που του αποκρύπτουν την πραγματική εικόνα της κοινωνίας.
«Ζει στην κοσμάρα του» και περιβάλλεται από ελίτ
Η πιο αιχμηρή αιχμή της παρέμβασης Καρανίκα αφορά την απόσταση που, όπως υποστηρίζει, χωρίζει πλέον τον Αλέξη Τσίπρα από την καθημερινότητα των πολιτών. Με αφορμή την πρόταση για δωρεάν μετακινήσεις στα μέσα μαζικής μεταφοράς, υποστηρίζει ότι ο πρώην πρωθυπουργός και το περιβάλλον του δεν έχουν επαφή με τις πραγματικές συνθήκες που βιώνουν οι πολίτες.
Η εικόνα που περιγράφει είναι αυτή ενός πολιτικού ηγέτη που σχεδιάζει πολιτικές για τα ΜΜΜ χωρίς να τα χρησιμοποιεί, ενός ανθρώπου που έχει χάσει την επαφή με την κοινωνική βάση που υποτίθεται ότι θέλει να εκπροσωπήσει. Πρόκειται για μια κατηγορία ιδιαίτερα επιβαρυντική για έναν πολιτικό που επιδιώκει να εμφανιστεί ως εκφραστής των λαϊκών στρωμάτων.
Ο «φεουδάρχης» και οι υποτακτικοί
Ακόμη πιο σκληρή είναι η περιγραφή του τρόπου λειτουργίας της νέας πολιτικής δομής γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα. Ο Νίκος Καρανίκας δεν μιλά για ένα σύγχρονο πολιτικό κόμμα, αλλά για ένα προσωπικό πολιτικό μόρφωμα στο οποίο κυριαρχεί η λογική της υποταγής στον αρχηγό.
Η αναφορά σε «φεουδάρχη», «υποτελείς» και «κολακείες» δεν αποτελεί απλώς προσωπική επίθεση. Αποτελεί ευθεία αμφισβήτηση της δημοκρατικής λειτουργίας του εγχειρήματος που επιχειρεί να οικοδομήσει ο πρώην πρωθυπουργός. Είναι μια περιγραφή που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το αφήγημα συμμετοχής, διαλόγου και συλλογικότητας που προβάλλει η ΕΛ.Α.Σ.
Η αλαζονεία των συγκεντρώσεων και το μάθημα του 2023
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η αναφορά του Καρανίκα στις πρόσφατες συγκεντρώσεις του Αλέξη Τσίπρα. Κατά τον πρώην συνεργάτη του, η μεγάλη προσέλευση κόσμου δημιουργεί μια ψευδαίσθηση πολιτικής δυναμικής που θυμίζει επικίνδυνα το κλίμα πριν από τις εκλογές του 2023.
Υπενθυμίζει ότι και τότε οι προεκλογικές συγκεντρώσεις ήταν μαζικές, χωρίς όμως αυτό να μεταφραστεί σε εκλογικό αποτέλεσμα. Αντιθέτως, ο ΣΥΡΙΖΑ υπέστη μια ιστορική ήττα απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το μήνυμα είναι σαφές: οι γεμάτες πλατείες δεν αποτελούν εγγύηση πολιτικής κυριαρχίας και όποιος συγχέει τον ενθουσιασμό των υποστηρικτών του με την πραγματική εκλογική επιρροή κινδυνεύει να επαναλάβει τα ίδια λάθη.
Όταν η κριτική πονά περισσότερο επειδή έρχεται «από μέσα»
Η παρέμβαση Καρανίκα αποκτά ξεχωριστή πολιτική σημασία επειδή δεν προέρχεται από έναν αντίπαλο του Αλέξη Τσίπρα, αλλά από έναν άνθρωπο που ταυτίστηκε δημόσια μαζί του επί χρόνια. Γι’ αυτό και οι χαρακτηρισμοί περί «γελοιοποίησης», «παρακμής» και «πολιτικής αποσύνδεσης» έχουν διαφορετικό βάρος από μια συνηθισμένη κομματική αντιπαράθεση.
Την ώρα που ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί να εμφανιστεί ως η νέα εναλλακτική απέναντι στην κυβέρνηση, βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα παράδοξο: οι πιο αποδομητικές περιγραφές για τον ίδιο προέρχονται ολοένα και συχνότερα από ανθρώπους που κάποτε βρέθηκαν στο πλευρό του. Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό πολιτικό μήνυμα για την πορεία της νέας του προσπάθειας.