Η αντιπαράθεση γύρω από τον Άγνωστο Στρατιώτη αποδεικνύει για ακόμη μία φορά ότι η αντιπολίτευση στην Ελλάδα παραμένει εγκλωβισμένη σε μικροπολιτικά παιχνίδια, αδυνατώντας να δει πέρα από τις δημοσκοπήσεις και τα επικοινωνιακά της τερτίπια. Ενώ η κυβέρνηση έθεσε σε εφαρμογή ένα επιχειρησιακό σχέδιο που συνδυάζει σεβασμό προς το μνημείο και ασφάλεια για τους πολίτες εν όψει της 28ης Οκτωβρίου, η αντίδραση ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και συνεργαζόμενων «επαναστατικών ομάδων» περιορίζεται σε καταγγελίες και θεατρινισμούς. Αντί να αναγνωρίσουν την ανάγκη για τάξη και σεβασμό στη δημόσια μνήμη, προσπαθούν να εργαλειοποιήσουν έναν θεσμό εθνικής σημασίας για να προωθήσουν το πολιτικό τους αφήγημα.
Η τακτική αυτή δεν είναι τυχαία. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης φαίνεται ότι έχουν κάνει συνήθεια την εκμετάλλευση κάθε ευκαιρίας για να αμφισβητήσουν την κυβέρνηση, χωρίς να προσφέρουν ουσιαστικές προτάσεις ή να κατανοούν το βάρος της ευθύνης που συνοδεύει τέτοια δημόσια μνημεία. Η παρουσία προσωπικοτήτων όπως η Ζωή Κωνσταντοπούλου μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη, την ώρα που εφαρμόζεται το σχέδιο της ΕΛ.ΑΣ., δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από ένα καλά στημένο πολιτικό σόου – ένα σόου που επιδιώκει να διχάσει την κοινωνία και να υπονομεύσει την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης.
Αντιπολίτευση: Ανικανότητα και θεατρινισμός
Η αντιπολίτευση δεν περιορίζεται απλώς σε αντιρρήσεις· επιχειρεί να μετατρέψει το δημόσιο χώρο σε πεδίο πολιτικών «επιδείξεων». ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, αντί να επικεντρωθούν σε πραγματικά ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες, στήνουν καταγγελίες και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Ο Κ. Τσουκαλάς και ο Σ. Φάμελλος μιλούν για διχασμό και τοξικότητα, λες και η κυβέρνηση δημιουργεί προβλήματα από το πουθενά, παραγνωρίζοντας ότι η ίδια η αντιπολίτευση φροντίζει να φουντώνει την ένταση. Η «προστασία της αξιοπρέπειας» και η «αλληλεγγύη» που επικαλούνται δεν είναι παρά πρόσχημα για να εμφανιστούν ως οι ηθικοί φρουροί της κοινωνίας, ενώ στην πραγματικότητα επιχειρούν να σαμποτάρουν κάθε νόμιμη προσπάθεια διαχείρισης του μνημείου.
Η θεσμική ευθύνη και η συνέπεια είναι προνόμιο της κυβέρνησης, η οποία επιμένει στον νόμο, στη τάξη και στον σεβασμό προς τη δημόσια μνήμη. Όλες οι άλλες «φωνές» μοιάζουν με θόρυβο χωρίς ουσία, που προσπαθεί να κρύψει τη δική τους ανικανότητα να λειτουργήσουν εποικοδομητικά στο δημόσιο πεδίο. Ακόμη και όταν πολίτες που έχουν υποστεί τραγωδίες συμμετέχουν σε κινητοποιήσεις, η κυβέρνηση διασφαλίζει ότι αυτό γίνεται με σεβασμό προς τη νομιμότητα, ενώ η αντιπολίτευση επιχειρεί να τους εντάξει σε επικοινωνιακά σόου για πολιτικό όφελος.
Η στάση της ΝΔ αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση μπορεί να κρατήσει σταθερά τη γραμμή της απέναντι σε οποιαδήποτε προσπάθεια αμφισβήτησης ή διχασμού. Η εφαρμογή των κανόνων και η προτεραιότητα στην ασφάλεια και τη δημόσια τάξη δεν είναι μόνο νόμιμη αλλά και απαραίτητη για να προστατευθεί το μνημείο και η εθνική μνήμη, ιδιαίτερα σε ημέρες όπως η 28η Οκτωβρίου, όταν η κοινωνία τιμά το παρελθόν της.
Η αντιπολίτευση, από την άλλη, συνεχίζει να επιλέγει την εύκολη λύση της καταγγελίας και της πολιτικής εκμετάλλευσης. Αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά ότι για ορισμένα κόμματα η πολιτική δεν είναι ζήτημα υπευθυνότητας ή συνείδησης, αλλά επικοινωνιακή στρατηγική και προσωπική προβολή. Η κυβέρνηση, με σταθερότητα και αποφασιστικότητα, δείχνει ότι δεν πρόκειται να υποκύψει σε αυτά τα παιχνίδια.
Η σύγκρουση γύρω από τον Άγνωστο Στρατιώτη αναδεικνύει καθαρά τα όρια των εμπλεκόμενων: από τη μία η κυβέρνηση που εφαρμόζει τον νόμο και προστατεύει τη δημόσια τάξη, από την άλλη μια αντιπολίτευση που παίζει με την ένταση και την κοινωνική αγανάκτηση για να κερδίσει λίγα ψηφαλάκια. Και ενώ οι πολίτες παρακολουθούν με ανησυχία, η κυβέρνηση παραμένει σταθερή και υπεύθυνη, αποδεικνύοντας ότι η ηγεσία δεν μετριέται από λόγια αλλά από πράξεις.
