Σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή ο Στέλιος Καζαντζίδης: Η ιστορική κηδεία του 2001 και οι μνήμες που παραμένουν ζωντανές

Μια ιδιαίτερη και φορτισμένη συναισθηματικά ημέρα είναι η σημερινή για το ελληνικό λαϊκό τραγούδι και τη συλλογική μνήμη. Σαν σήμερα, το 2001, η Ελλάδα αποχαιρέτησε τον κορυφαίο λαϊκό τραγουδιστή όλων των εποχών, τον Στέλιο Καζαντζίδη, μέσα σε κλίμα βαθιάς οδύνης και με τη συμμετοχή μιας πραγματικής λαοθάλασσας που συνέρρευσε για να τιμήσει τη μνήμη του.

Η ημέρα που «σίγησε» η φωνή του ελληνικού λαού

Ο θάνατος του Στέλιου Καζαντζίδη στις αρχές του φθινοπώρου του 2001 σηματοδότησε το τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Ο σπουδαίος ερμηνευτής, που συνέδεσε τη φωνή του με τις αγωνίες, τη φτώχεια, την ξενιτιά και τους καημούς της ελληνικής κοινωνίας της μεταπολεμικής περιόδου, άφησε πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό.

Στην εξόδιο ακολουθία του και στην πορεία προς την τελευταία του κατοικία, χιλιάδες πολίτες κάθε ηλικίας βρέθηκαν εκεί για να ψάλλουν τα τραγούδια του και να του πουν το ύστατο χαίρε. Ήταν μια σπάνια στιγμή αυθόρμητης λαϊκής έκφρασης, όπου η συγκίνηση ξεπέρασε τα όρια της απλής καλλιτεχνικής απώλειας και μετατράπηκε σε εθνικό πένθος για τον άνθρωπο που εξέφρασε όσο κανείς άλλος την ψυχή των λαϊκών στρωμάτων.

Η συγκυρία της ημέρας και η διαχρονική κληρονομιά

Η σημερινή επέτειος συμπίπτει χρονικά με μια άλλη ημέρα πένθους, καθώς στο κοιμητήριο της Νίκαιας τελείται η κηδεία του Γιώργου Μαζωνάκη, δημιουργώντας έναν αναπόφευκτο συνειρμό γύρω από τις στιγμές αποχαιρετισμού που σημαδεύουν την πορεία προσώπων και οικογενειών που συνδέονται με τον χώρο του ελληνικού τραγουδιού και της ευρύτερης κοινωνικής ζωής.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης παραμένει, δεκαετίες μετά τη φυγή του, ένα αξεπέραστο μέτρο σύγκρισης για την ελληνική μουσική. Τα τραγούδια του συνεχίζουν να ακούγονται με την ίδια ένταση, ενώ οι ερμηνείες του παραμένουν σημείο αναφοράς για τις νεότερες γενιές τραγουδιστών και μελετητών του ελληνικού πολιτισμού.