Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου: Σε αναζήτηση καλλιτεχνικής ταυτότητας και εξωστρέφειας

Το Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, γνωστό και ως το «μικρό κοχύλι» της αργολικής γης, βρίσκεται εκ νέου σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι καλλιτεχνικού αναστοχασμού. Μετρώντας πάνω από τρεις δεκαετίες λειτουργίας, ο ιστορικός αυτός χώρος επιχειρεί να απαντήσει σε ένα διαχρονικό ερώτημα: πώς μπορεί ένας ιστορικός, μυσταγωγικός χώρος να διατηρήσει την πρωτοπορία του χωρίς να εγκλωβίζεται σε έναν ελιτίστικο μικρόκοσμο;

Από τις μουσικές βραδιές στον θεατρικό πειραματισμό

Η σύγχρονη ιστορία του θεάτρου ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1991. Υπήρξε έμπνευση και όραμα του Χρήστου Λαμπράκη, ο οποίος πρωτοστάτησε στην ανάδειξη του μνημείου στον λόφο πλησίον της Βυθισμένης Πολιτείας, συνεχίζοντας το ανασκαφικό έργο που είχε εκκινήσει τη δεκαετία του 1960 η αρχαιολόγος Ευαγγελία Δεϊλάκη. Αρχικά, ο χώρος καθιερώθηκε μέσα από τον «Μουσικό Ιούλιο», έναν θεσμό που συνδέθηκε άρρηκτα με την τοπική κοινωνία και την Έκθεση Αγροτουρισμού.

Στα τέλη της δεκαετίας του 2000, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου διεύρυνε τον προσανατολισμό του χώρου, εντάσσοντας συστηματικά θεατρικές παραγωγές. Αντιμετωπίζοντας το μικρό κοχύλι ως «πρόπλασμα» του Μεγάλου Θεάτρου, παρουσιάστηκαν ιστορικές παραστάσεις σύγχρονων δημιουργών –όπως ο αξέχαστος «Φιλοκτήτης» του Χάινερ Μίλερ σε σκηνοθεσία Ματίας Λάνγκχοφ το 2008. Τα τελευταία χρόνια, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Κατερίνας Ευαγγελάτου, δόθηκε σαφής έμφαση σε νέες αναγνώσεις και πρωτότυπα έργα Ελλήνων συγγραφέων εμπνευσμένα από την αρχαία δραματουργία.

Το έλλειμμα εξωστρέφειας και το στοίχημα του κοινού

Παρά την καλλιτεχνική τόλμη και τις ενδιαφέρουσες προτάσεις, το Μικρό Θέατρο φαίνεται τα τελευταία χρόνια να λειτουργεί σε χαμηλούς τόνους. Ενώ οι παραστάσεις αφήνουν συχνά θετικό αποτύπωμα στους θεατρικούς κύκλους, σπάνια μετεξελίσσονται σε πολιτιστικά γεγονότα ευρείας εμβέλειας. Το ρεπερτόριο σταδιακά περιορίστηκε σε ένα εξειδικευμένο, μυημένο κοινό, αποκόπτοντας σε μεγάλο βαθμό τους κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι συχνά νιώθουν θεατές ενός προγράμματος σχεδιασμένου αποκλειστικά για τους επισκέπτες της πρωτεύουσας.

Η νέα κατεύθυνση υπό τον Μιχαήλ Μαρμαρινό

Μπροστά σε αυτή την πρόκληση, ο νυν καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, Μιχαήλ Μαρμαρινός, εξετάζει τον επαναπροσδιορισμό της φυσιογνωμίας του Μικρού Θεάτρου. Στο τραπέζι βρίσκεται η επιστροφή σε μια έντονα μουσική ταυτότητα, μια κίνηση που παραπέμπει στις ρίζες του θεσμού. Παρότι μια τέτοια μετατόπιση ενδέχεται να προκαλέσει αντιδράσεις από τον θεατρικό χώρο, η ανάγκη παραμένει σαφής: το Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου οφείλει να αποκτήσει ένα ευδιάκριτο στίγμα, ικανό να συνδυάσει την υψηλή ποιότητα με την πραγματική εξωστρέφεια.