OFF THE RECORD: Κάθε χρόνο τα ίδια...
Μεταναστευτικό: Η ελληνική στάση απέναντι στις πιέσεις της Ισπανίας και ο κίνδυνος της Θέουτα

Παρά την έντονη δυσφορία που, σύμφωνα με πληροφορίες, επικρατεί στην Αθήνα για τη μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης του Πέδρο Σάντσεθ, η ελληνική κυβέρνηση ξεκαθαρίζει ότι δεν επιθυμεί να αφήσει την Ισπανία απομονωμένη. Η Μαδρίτη δέχεται αυξημένες μεταναστευτικές πιέσεις, μια κατάσταση που ξυπνά μνήμες και ανησυχίες στις χώρες της πρώτης γραμμής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Ελλάδα.
Η εκτίμηση που κυριαρχεί στα κυβερνητικά κλιμάκια είναι ότι η Ελλάδα γνωρίζει από πρώτο χέρι τη δυσκολία διαχείρισης τέτοιων κρίσεων. Η χώρα μας έχει βιώσει στο παρελθόν αντίστοιχες και οριακές καταστάσεις, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την απόπειρα μαζικής εργαλειοποίησης μεταναστών στον Έβρο τον Μάρτιο του 2020. Παράλληλα, το τελευταίο διάστημα, η Αθήνα βρέθηκε αντιμέτωπη και με νέες, αυξημένες μεταναστευτικές ροές από τη Λιβύη προς τη νότια Κρήτη, γεγονός που διατηρεί την επαγρύπνηση των ελληνικών αρχών στο κόκκινο.
Στο επίκεντρο του προβληματισμού βρίσκεται ο φόβος η Ισπανία να μετατραπεί σε μια νέα Θέουτα, κάτι που θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει ολόκληρη τη δυτική οδό της Μεσογείου. Η Ισπανική κυβέρνηση καλείται να αντιμετωπίσει τεράστιες προκλήσεις στους θύλακές της στη Βόρεια Αφρική, με τις πιέσεις στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα να αυξάνονται επικίνδυνα. Η ελληνική πλευρά, παρά τις διπλωματικές διαφωνίες της για επιμέρους χειρισμούς της Μαδρίτης, τονίζει την ανάγκη για μια ενιαία ευρωπαϊκή απάντηση στο ζήτημα της φύλαξης των συνόρων.
Οι Βρυξέλλες παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, καθώς η μεταναστευτική πολιτική παραμένει ένα από τα πιο ευαίσθητα και διχαστικά ζθήματα για τα κράτη-μέλη. Η Αθήνα επιμένει πως η θωράκιση των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης, η αυστηρή τήρηση του διεθνούς δικαίου και η αποτροπή της εργαλειοποίησης ανθρώπων για γεωπολιτικούς σκοπούς αποτελούν μονόδρομο. Η αποφυγή φαινομένων όπως αυτά στη Θέουτα ή στον Έβρο απαιτεί έμπρακτη αλληλεγγύη και κοινή στρατηγική από όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, μακριά από απομονωτισμούς και μονομερείς ενέργειες.























