Ανδρουλάκης και Τσίπρας παίζουν κρυφτό, αλλά οι συμπτώσεις τους προδίδουν

Οι παράλληλες κινήσεις ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ., οι κοινές θεματικές και η μάχη για την πρωτοκαθεδρία στην κεντροαριστερά τροφοδοτούν νέα σενάρια.

Η μάχη για την ηγεμονία στον χώρο της κεντροαριστεράς έχει αρχίσει να αποκτά χαρακτηριστικά πολιτικού θρίλερ, με το ΠΑΣΟΚ και την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα να παρακολουθούν στενά ο ένας τις κινήσεις του άλλου. Την ώρα που οι δύο πλευρές προσπαθούν να εμφανιστούν ως διακριτοί πολιτικοί πόλοι με διαφορετικό στίγμα και διαφορετική στρατηγική, οι ολοένα και συχνότερες συμπτώσεις σε παρεμβάσεις, περιοδείες και πολιτικά μηνύματα δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο οι διαχωριστικές γραμμές παραμένουν ευδιάκριτες. Και όσο η αντιπαράθεση μεταφέρεται από τα δημόσια βήματα στα παρασκήνια, τόσο εντείνεται η αγωνία για το ποιος τελικά θα κυριαρχήσει στον χώρο που φιλοδοξεί να αμφισβητήσει την πολιτική κυριαρχία της κυβέρνησης.

Το τελευταίο διάστημα, οι σχεδόν ταυτόχρονες παρουσίες του Νίκου Ανδρουλάκη και του Αλέξη Τσίπρα στη Β’ Πειραιά, αλλά και οι παρεμφερείς τοποθετήσεις τους για τις αστικές συγκοινωνίες και τα μέσα σταθερής τροχιάς, έδωσαν τροφή σε πολιτικά σχόλια και παρασκηνιακές συζητήσεις. Την ίδια στιγμή, πληροφορίες αναφέρουν ότι και τα δύο επιτελεία έχουν αυξήσει τα μέτρα εμπιστευτικότητας γύρω από τις επόμενες κινήσεις τους, καθώς η δημοσκοπική μάχη μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ. αναμένεται να κλιμακωθεί το προσεχές διάστημα. Στο επίκεντρο βρίσκονται τόσο οι πολιτικές διαρροές όσο και οι προσωπικές σχέσεις στελεχών των δύο χώρων, που συχνά λειτουργούν ως άτυποι δίαυλοι επικοινωνίας.

Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν βρίσκεται μόνο στις διαρροές ή στα μέτρα ασφαλείας. Βρίσκεται κυρίως στο γεγονός ότι δύο πολιτικοί χώροι που υποτίθεται πως ανταγωνίζονται για την ίδια εκλογική δεξαμενή, αρχίζουν ολοένα και περισσότερο να μοιάζουν μεταξύ τους.

Δύο κόμματα, μία δεξαμενή και το άγχος της αντιγραφής

Υπάρχει μια ειρωνεία στην υπόθεση. Ο Αλέξης Τσίπρας δημιούργησε νέο κόμμα για να πείσει ότι φέρνει κάτι νέο στο πολιτικό σκηνικό. Ωστόσο, λίγες μόλις ημέρες μετά την επίσημη παρουσίασή του, η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το πόσο μοιάζει με το ΠΑΣΟΚ στις θεματικές του προτεραιότητες, στις παρεμβάσεις του και κυρίως στο κοινό που επιχειρεί να προσεγγίσει. Όταν δύο πολιτικοί αρχηγοί εμφανίζονται στις ίδιες περιοχές, μιλούν για τα ίδια ζητήματα και απευθύνονται στους ίδιους ψηφοφόρους, το πρόβλημα δεν είναι ποιος αντιγράφει ποιον. Το πρόβλημα είναι ότι αρχίζει να χάνεται η διαφορά.

Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι το άγχος που φαίνεται να επικρατεί και στα δύο στρατόπεδα για τις διαρροές και τις πληροφορίες που κυκλοφορούν. Σαν να μην πρόκειται για δύο διαφορετικά κόμματα που διεκδικούν πολιτική κυριαρχία, αλλά για δύο επιχειρηματικούς ομίλους που ανταγωνίζονται για το ίδιο προϊόν. Και ίσως εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη δυσκολία για τον Αλέξη Τσίπρα. Επένδυσε ολόκληρη την επιστροφή του στην ιδέα ότι μπορεί να ηγηθεί μιας νέας πολιτικής δυναμικής. Αντί γι’ αυτό, βρίσκεται ήδη αντιμέτωπος με τη σύγκριση με ένα ΠΑΣΟΚ που θεωρητικά ήθελε να προσπεράσει.

Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο, πάντως, είναι ότι όσο περισσότερο προσπαθούν να κρατήσουν μυστικές τις κινήσεις τους, τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται η κοινή τους αγωνία. Η μάχη δεν αφορά πλέον τη Νέα Δημοκρατία. Αφορά το ποιος θα επικρατήσει στον ίδιο πολιτικό χώρο. Και αυτό από μόνο του αποτελεί μια σιωπηρή παραδοχή: ότι πριν φτάσουν να αμφισβητήσουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Ανδρουλάκης θα πρέπει πρώτα να λύσουν τον δικό τους εμφύλιο για την αρχηγία της κεντροαριστεράς.