OFF THE RECORD: Άντε καλέ σιγά, κόβονται τα ρουσφέτια;
Με περιοδείες, ανοιχτές συζητήσεις και σύνθημα τη συμμετοχή των πολιτών, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να ντύσει με νέο περιτύλιγμα μια γνώριμη πολιτική επιστροφή.
Μετά από διαδοχικές εκλογικές ήττες, τη διάλυση του πολιτικού χώρου που ο ίδιος διαμόρφωσε και μια μακρά περίοδο πολιτικής αναζήτησης, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να επανέλθει στο προσκήνιο μέσα από την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.), παρουσιάζοντας ένα νέο μοντέλο πολιτικής συμμετοχής. Η πρώτη ανοιχτή εκδήλωση στη Νίκαια φιλοδοξεί να σηματοδοτήσει την έναρξη μιας νέας πολιτικής διαδρομής, αν και για πολλούς πρόκειται περισσότερο για μια προσπάθεια επανασυσκευασίας ενός γνώριμου πολιτικού προϊόντος παρά για πραγματική πολιτική ανανέωση.
Οι πλατείες ως σκηνικό της επιστροφής
Το σύνθημα «Τώρα Μιλάμε» αποτελεί το νέο επικοινωνιακό όχημα του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος επιχειρεί να εμφανιστεί ως εκφραστής της κοινωνικής δυσαρέσκειας και των προβλημάτων της καθημερινότητας. Η επιλογή ανοιχτών εκδηλώσεων και η μεταφορά του πολιτικού διαλόγου στις γειτονιές επιδιώκει να δημιουργήσει την εικόνα ενός πολιτικού που ακούει περισσότερο και μιλά λιγότερο.
Ωστόσο, η εικόνα αυτή δύσκολα αποσυνδέεται από το πολιτικό παρελθόν του πρώην πρωθυπουργού. Οι πολίτες που καλούνται σήμερα να πάρουν τον λόγο είναι οι ίδιοι που άκουσαν στο παρελθόν υποσχέσεις για κατάργηση μνημονίων, διαφορετική διαχείριση της οικονομίας και ριζική αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Η απόσταση ανάμεσα στις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν και στα αποτελέσματα που ακολούθησαν εξακολουθεί να αποτελεί βαρίδι για κάθε νέο εγχείρημα που φέρει την προσωπική του σφραγίδα.
Η «συμπαράταξη» που αποφεύγει τη λέξη κόμμα
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η επιμονή των στελεχών της ΕΛ.Α.Σ. να χρησιμοποιούν τον όρο «συμπαράταξη» αντί για «κόμμα». Η επιλογή δεν είναι τυχαία. Στόχος είναι να δοθεί η αίσθηση μιας ευρύτερης κοινωνικής και πολιτικής κίνησης, απαλλαγμένης από τα στερεότυπα και τις φθορές των παραδοσιακών κομματικών μηχανισμών.
Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει αναπάντητο: μπορεί να υπάρξει πραγματικά κάτι νέο όταν στο επίκεντρο βρίσκεται το ίδιο πολιτικό πρόσωπο που κυριάρχησε επί μία δεκαετία στην ελληνική πολιτική σκηνή; Η αλλαγή ορολογίας δεν αρκεί από μόνη της για να διαγράψει τις ευθύνες, τις αντιφάσεις και τις επιλογές του παρελθόντος.
Αδειάζει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά γεμίζει η προσδοκία;
Η δημιουργία της ΕΛ.Α.Σ. έχει προκαλέσει αναταράξεις στον ΣΥΡΙΖΑ, με αρκετά στελέχη και μέλη να βλέπουν στο νέο εγχείρημα μια πιθανή πολιτική διέξοδο. Η εικόνα ενός ΣΥΡΙΖΑ που συρρικνώνεται και ενός Τσίπρα που επανέρχεται δυναμικά δημιουργεί την εντύπωση μετατόπισης του κέντρου βάρους στην ευρύτερη Κεντροαριστερά.
Παρόλα αυτά, η μετακίνηση στελεχών δεν ταυτίζεται απαραίτητα με κοινωνικό ρεύμα. Η πραγματική δοκιμασία για τον πρώην πρωθυπουργό δεν θα είναι οι συγκεντρώσεις στις πλατείες ούτε οι εγγραφές μελών στην ηλεκτρονική πλατφόρμα, αλλά η δυνατότητά του να πείσει ένα εκλογικό σώμα που έχει ήδη κρίνει τρεις φορές την πολιτική του διαδρομή.
Το μεγάλο στοίχημα του Τσίπρα
Η σημερινή εκδήλωση στη Νίκαια δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική συγκέντρωση. Είναι η πρώτη σοβαρή δοκιμή της προσπάθειας επαναφοράς του Αλέξη Τσίπρα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής. Το ζητούμενο όμως δεν είναι αν μπορεί να συγκεντρώσει κόσμο ή να μονοπωλήσει τη συζήτηση στην Κεντροαριστερά. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορεί να πείσει ότι διαθέτει κάτι περισσότερο από μια νέα καμπάνια και ένα νέο σύνθημα.
Γιατί όσο κι αν αλλάζουν τα λογότυπα, οι πλατφόρμες και οι πολιτικές ταμπέλες, η τελική κρίση αφορά πάντα τον ίδιο πρωταγωνιστή. Και εκεί η κοινωνία θυμάται πολύ περισσότερα από όσα ίσως θα ήθελαν οι σχεδιαστές της νέας πολιτικής του επιστροφής.