OFF THE RECORD: Άντε καλέ σιγά, κόβονται τα ρουσφέτια;
Ο Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζει την παρουσίαση του νέου κόμματος στο Θησείο, επενδύοντας σε ψηφιακή καμπάνια, εθελοντές και εικόνα πολιτικής ανανέωσης.
Ο Αλέξης Τσίπρας μετρά πλέον αντίστροφα για τη μεγάλη πολιτική του επανεμφάνιση στις 26 Μαΐου, επιχειρώντας μέσα από το νέο του κόμμα να παρουσιάσει ένα πλήρως ανανεωμένο πολιτικό προϊόν με έντονα στοιχεία επικοινωνιακής σκηνοθεσίας, ψηφιακής καμπάνιας και ελεγχόμενου πολιτικού ενθουσιασμού. Από τα βίντεο στα social media και τις «μυστηριώδεις» αναφορές στο όνομα του νέου φορέα μέχρι την ανοιχτή πλατφόρμα συμμετοχής, τις υπογραφές πολιτών, τη μουσική επένδυση γνωστού συνθέτη και τα δεκάδες νέα στελέχη που θα βγουν μπροστά, το επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού επιχειρεί να χτίσει το αφήγημα μιας νέας πολιτικής αρχής που δήθεν γεννιέται «από την κοινωνία». Ωστόσο, πίσω από τη βιτρίνα της ανανέωσης, πολλοί βλέπουν μια προσεκτικά οργανωμένη επιχείρηση πολιτικού rebranding του ίδιου προσώπου που κυβέρνησε τη χώρα στα χρόνια της πιο σκληρής πολιτικής και οικονομικής κρίσης, επιχειρώντας τώρα να επιστρέψει με διαφορετική συσκευασία, νέα αισθητική και ανακυκλωμένα συνθήματα περί συμμετοχής, ελπίδας και προοδευτικής επανεκκίνησης.
Το «Κίνημα του Θησείου» και η πολιτική σκηνοθεσία
Η εικόνα θυμίζει περισσότερο λανσάρισμα νεοφυούς start-up παρά ίδρυση πολιτικού κόμματος. Εθελοντές, social media teasers, ειδική μουσική σύνθεση, σκηνοθετική επιμέλεια, πλατφόρμες συμμετοχής και carefully designed πολιτικά μηνύματα συνθέτουν ένα περιβάλλον έντονα επικοινωνιακό, στο οποίο το πολιτικό περιεχόμενο μοιάζει να έρχεται δεύτερο πίσω από την εικόνα της «νέας αρχής». Ο Αλέξης Τσίπρας δείχνει να επενδύει περισσότερο στη δημιουργία συναισθήματος και πολιτικού hype παρά σε σαφείς απαντήσεις για το τι ακριβώς διαφοροποιεί το νέο του εγχείρημα από τον ΣΥΡΙΖΑ που ο ίδιος δημιούργησε, κυβέρνησε και τελικά οδήγησε σε βαθιά πολιτική φθορά.
Νέα πρόσωπα, παλιό πολιτικό φορτίο
Το αφήγημα της ανανέωσης στηρίζεται σε «50 νέα στελέχη», διαφορετικές ηλικίες και ψηφιακή δικτύωση, όμως το βασικό πολιτικό πρόσωπο παραμένει το ίδιο. Και αυτό δημιουργεί ένα εμφανές πολιτικό παράδοξο: ο άνθρωπος που ζητά σήμερα επανεκκίνηση είναι ο ίδιος που πριν λίγα χρόνια κατήγγελλε μνημόνια και κατέληξε να εφαρμόζει το πιο βαρύ πρόγραμμα λιτότητας, που μιλούσε για «πρώτη φορά Αριστερά» και σήμερα αναζητά νέο brand name για να αποστασιοποιηθεί από την πολιτική φθορά του ΣΥΡΙΖΑ.
Από τον ΣΥΡΙΖΑ στο προσωπικό πολιτικό project
Το νέο εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού μοιάζει όλο και περισσότερο με προσωπικό πολιτικό project παρά με συλλογική πολιτική ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς. Το Θησείο, η σκηνοθεσία, οι συμβολισμοί και η ψηφιακή καμπάνια επιχειρούν να δημιουργήσουν την εικόνα ενός πολιτικού restart, όμως στο παρασκήνιο η αγωνία για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ και οι εσωτερικές συγκρούσεις στην Κουμουνδούρου αποκαλύπτουν ότι η «νέα αρχή» του Αλέξη Τσίπρα ίσως αποτελέσει τελικά περισσότερο το πολιτικό τέλος του παλιού του κόμματος παρά την απαρχή μιας πραγματικά νέας εποχής.