OFF THE RECORD: Άντε καλέ σιγά, κόβονται τα ρουσφέτια;
Συνάντηση με τον Mohamed bin Zayed μετά τις επιθέσεις – Η Αθήνα επιβεβαιώνει τον ρόλο της ως πυλώνα σταθερότητας στην περιοχή.
Σε μια χρονική συγκυρία όπου η γεωπολιτική αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου εντείνεται, η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Άμπου Ντάμπι αποκτά ιδιαίτερο βάρος – πολύ πέρα από μια τυπική διπλωματική επίσκεψη. Η συνάντησή του με τον πρόεδρο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, σεΐχη Mohamed bin Zayed Al Nahyan, έρχεται ως σαφές μήνυμα πολιτικής στήριξης, αλλά και ως επιβεβαίωση μιας στρατηγικής σχέσης που δεν είναι συγκυριακή.
Ενεργή παρουσία
Το γεγονός ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι ο πρώτος ηγέτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μεταβαίνει στην περιοχή μετά τις πρόσφατες επιθέσεις, ενισχύει τον συμβολισμό της κίνησης. Σε μια περίοδο που αρκετοί επιλέγουν στάση αναμονής, η Αθήνα επιλέγει ενεργή παρουσία. Και αυτό δεν περνά απαρατήρητο.
Η Ελλάδα επιχειρεί σταθερά τα τελευταία χρόνια να αναδειχθεί σε αξιόπιστο συνομιλητή και παράγοντα ισορροπίας στην Ανατολική Μεσόγειο και τον ευρύτερο γεωπολιτικό χάρτη. Η συγκεκριμένη επίσκεψη εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη στρατηγική: ενίσχυση συμμαχιών, διεύρυνση συνεργασιών και σαφής τοποθέτηση υπέρ της σταθερότητας.
Η σχέση με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δεν είναι καινούργια, ούτε επιφανειακή. Από το 2020, με την υπογραφή της Κοινής Διακήρυξης Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης και τη συμφωνία για συνεργασία σε εξωτερική πολιτική και άμυνα, οι δύο χώρες έχουν οικοδομήσει ένα πολυεπίπεδο πλαίσιο συνεργασίας. Η σημερινή συγκυρία απλώς δοκιμάζει –και ταυτόχρονα επιβεβαιώνει– την ανθεκτικότητά του.
Η ελληνική πλευρά δεν περιορίστηκε σε διπλωματικές ισορροπίες. Καταδίκασε εξαρχής τις επιθέσεις κατά των χωρών του Κόλπου, στέλνοντας σαφές μήνυμα υπέρ της ασφάλειας και της σταθερότητας στην περιοχή. Παράλληλα, επιμένει στη γραμμή της διπλωματικής επίλυσης, με έμφαση στην ανάγκη διασφάλισης της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας – κρίσιμο ζήτημα σε ένα περιβάλλον όπου το Στενό του Ορμούζ παραμένει διαρκής εστία έντασης.
Η γεωοικονομική διάσταση
Εδώ ακριβώς αναδεικνύεται και η γεωοικονομική διάσταση της ελληνικής στάσης. Η ασφάλεια των θαλάσσιων οδών δεν είναι μόνο ζήτημα διεθνούς δικαίου, αλλά και βασικός πυλώνας της παγκόσμιας οικονομικής σταθερότητας. Με δεδομένη την εξάρτηση των αγορών από τις ενεργειακές ροές της περιοχής, οποιαδήποτε διαταραχή έχει άμεσες επιπτώσεις και στην ευρωπαϊκή οικονομία.
Η πέμπτη κατά σειρά επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στα ΗΑΕ δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας για το βάθος της σχέσης. Δεν πρόκειται για διπλωματικές «φωτογραφίες», αλλά για μια σταθερή επένδυση σε μια στρατηγική συνεργασία που περιλαμβάνει άμυνα, ενέργεια, επενδύσεις και περιφερειακή ασφάλεια.
Σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου οι ισορροπίες μεταβάλλονται ταχύτατα, η Ελλάδα επιχειρεί να τοποθετηθεί όχι απλώς ως παρατηρητής, αλλά ως ενεργός παίκτης. Με κινήσεις όπως αυτή, επιδιώκει να ενισχύσει το αποτύπωμά της και να κεφαλαιοποιήσει τη γεωπολιτική της θέση.
Το ερώτημα που τίθεται δεν είναι αν η στρατηγική αυτή είναι φιλόδοξη. Είναι. Το κρίσιμο είναι αν θα αποδώσει σε βάθος χρόνου. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, η κατεύθυνση είναι σαφής: περισσότερη εξωστρέφεια, ισχυρότερες συμμαχίες και ενεργή παρουσία σε κρίσιμα μέτωπα.
Και σε μια περίοδο όπου η αβεβαιότητα αποτελεί τον κανόνα, η σταθερότητα –όταν συνοδεύεται από συνέπεια– μετατρέπεται σε ισχυρό διπλωματικό κεφάλαιο.