OFF THE RECORD: Άντε καλέ σιγά, κόβονται τα ρουσφέτια;
«Μέρισμα κοροϊδίας» και… δισεκατομμύρια χωρίς αντίκρισμα – Το ΚΚΕ καταγγέλλει, αλλά αποφεύγει τους λογαριασμούς.
Με σκληρή ρητορική για το υπερπλεόνασμα, το ΚΚΕ επαναφέρει μαξιμαλιστικές προτάσεις χωρίς κοστολόγηση και ρεαλιστική βάση εφαρμογής.
Η σφοδρή επίθεση του Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας στη διανομή του υπερπλεονάσματος από την κυβέρνηση του Κυριάκος Μητσοτάκης επαναφέρει στο προσκήνιο τη γνώριμη ρητορική των «λεφτόδεντρων», με καταγγελίες για «μέρισμα κοροϊδίας» και ταυτόχρονη παράθεση προτάσεων που αγνοούν επιδεικτικά τα δημοσιονομικά όρια και τη λειτουργία της οικονομίας.
Πίσω από τους υψηλούς τόνους και τις βαριές εκφράσεις περί «φοροληστείας» και «ματωμένου πλεονάσματος», αναδεικνύεται μια σταθερή πολιτική επιλογή: η απόλυτη απόρριψη κάθε έννοιας δημοσιονομικής ισορροπίας. Το ΚΚΕ δεν αρκείται στην κριτική για το ύψος των μέτρων· απορρίπτει συνολικά το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτά λαμβάνονται, θεωρώντας τη σταθερότητα εμπόδιο και όχι προϋπόθεση για βιώσιμη ενίσχυση των εισοδημάτων.
Και τα «λεφτόδεντρα»
Η λίστα των προτάσεων του κόμματος κινείται σε γνώριμα, μαξιμαλιστικά μοτίβα: κατάργηση ΦΠΑ σε βασικά αγαθά, μηδενισμός ειδικών φόρων στα καύσιμα, επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης, γενναίες αυξήσεις μισθών, ακόμη και παρεμβάσεις τύπου «επίταξης» στην παραγωγή. Πρόκειται για ένα πακέτο που, σε επίπεδο πολιτικού αφηγήματος, απευθύνεται στο θυμικό των πολιτών, αλλά σε επίπεδο εφαρμογής προσκρούει σε θεμελιώδεις περιορισμούς μιας ανοιχτής οικονομίας.
Ακόμη και η κριτική για τα φορολογικά έσοδα και την ακρίβεια, αν και αγγίζει υπαρκτά ζητήματα, εργαλειοποιείται χωρίς διάκριση. Η εκτίναξη των εσόδων αποδίδεται μονοδιάστατα σε «άδικους φόρους», παραβλέποντας τη σύνθετη δυναμική της οικονομικής δραστηριότητας, του πληθωρισμού και της κατανάλωσης. Έτσι, η ανάλυση μετατρέπεται σε σύνθημα και η πολιτική πρόταση σε γενική απαίτηση για «περισσότερα για όλους».
Τελικά, η στάση του ΚΚΕ δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά την πιο καθαρή εκδοχή ενός ευρύτερου φαινομένου στην αντιπολίτευση: σκληρή καταγγελία της κυβέρνησης, συνοδευόμενη από προτάσεις που προϋποθέτουν ανεξάντλητους πόρους. Σε μια συγκυρία όπου η ισορροπία ανάμεσα στη στήριξη της κοινωνίας και τη δημοσιονομική σταθερότητα είναι κρίσιμη, ο λαϊκισμός παραμένει πολιτικά εύχρηστος – αλλά οικονομικά αδιέξοδος.