Ανδρουλάκης: Από το «κράτος δικαίου» στον πολιτικό αχταρμά – ρητορική χωρίς όρια

Με υπερβολές, προσωπικές επιθέσεις και ακραίους παραλληλισμούς, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μετατρέπει τη Βουλή σε πεδίο εντυπώσεων.

Σε μια συζήτηση για το κράτος δικαίου που απαιτεί σοβαρότητα και θεσμική προσέγγιση, η τοποθέτηση του Νίκου Ανδρουλάκη επιβεβαίωσε το αντίθετο: μια αντιπολιτευτική στρατηγική βασισμένη στην ένταση, τις γενικεύσεις και τους ακραίους χαρακτηρισμούς κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Με φόντο τη Βουλή, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επέλεξε να ανεβάσει τους τόνους, επενδύοντας σε μια ρητορική που περισσότερο θυμίζει πολιτική παράσταση παρά ουσιαστική θεσμική παρέμβαση.

Από την αρχή μέχρι το τέλος της ομιλίας του, η επιχειρηματολογία του κινήθηκε σε ένα μοτίβο υπερβολής: «παρακράτος», «καθεστώς», «διάλυση θεσμών», «Έλληνας Νίξον». Όροι βαρείς, που χρησιμοποιούνται μαζικά, αλλά χωρίς την αναγκαία τεκμηρίωση. Όταν όλα παρουσιάζονται ως σκάνδαλο, στο τέλος τίποτα δεν πείθει ως πραγματικό πρόβλημα.

Ακόμη πιο ενδεικτική είναι η ευκολία με την οποία συνδέει ανόμοια ζητήματα: υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, διορισμούς, διεθνή πολιτική, μέχρι και θεωρίες περί «Όρμπαν των Βαλκανίων». Ένας πολιτικός αχταρμάς που στόχο έχει να δημιουργήσει θόρυβο, όχι σαφή πολιτική πρόταση. Η τακτική είναι γνώριμη: πολλά μέτωπα, υψηλοί τόνοι, μηδενική ιεράρχηση.

Η προσωπική στοχοποίηση του πρωθυπουργού φτάνει σε επίπεδο που ακυρώνει κάθε έννοια πολιτικού διαλόγου. Κατηγορίες για τα πάντα, ευθύνη για όλους και για όλα, χωρίς διάκριση και χωρίς αποδείξεις. Πρόκειται για μια ρητορική που δεν ενισχύει τη δημοκρατία, αλλά υπονομεύει την αξιοπιστία εκείνου που την εκφέρει.

Τελικά, η παρέμβαση Ανδρουλάκη ανέδειξε ένα βασικό πρόβλημα: πίσω από την ένταση και τις βαριές εκφράσεις δεν υπάρχει σαφές σχέδιο διακυβέρνησης. Μόνο μια αντιπολίτευση που επενδύει στον εντυπωσιασμό, επιβεβαιώνοντας ότι για το ΠΑΣΟΚ η πολιτική παραμένει πεδίο υπερβολής και όχι ουσίας.