OFF THE RECORD: Άντε καλέ σιγά, κόβονται τα ρουσφέτια;
Με ακραίες εκφράσεις και γενικευμένες κατηγορίες, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επενδύει στον λαϊκισμό, υποσχόμενος τα πάντα χωρίς κοστολόγηση.
Σε μια περίοδο που η οικονομία δοκιμάζεται διεθνώς και απαιτούνται στοχευμένες παρεμβάσεις, η ρητορική του Σωκράτης Φάμελλος επιβεβαιώνει ότι η αξιωματική αντιπολίτευση επιλέγει την καταγγελία αντί της υπεύθυνης πολιτικής στάσης.
Ο ίδιος υιοθετεί μια απόλυτη και μηδενιστική γραμμή, κατηγορώντας προσωπικά τον Κυριάκος Μητσοτάκης για «όλα τα σκάνδαλα» και μιλώντας για «κυβέρνηση υποδίκων». Πρόκειται για μια ρητορική γενίκευσης και υπερβολής, που επιχειρεί να δημιουργήσει εντυπώσεις, χωρίς να τεκμηριώνει συγκεκριμένες ευθύνες με πολιτικούς όρους.
Στο ίδιο πλαίσιο, επιστρατεύει το γνώριμο αφήγημα της ακρίβειας, παρουσιάζοντας αυθαίρετες συγκρίσεις τιμών και αποδίδοντας μονοσήμαντα την κατάσταση στην κυβέρνηση. Αγνοεί πλήρως τις διεθνείς πληθωριστικές πιέσεις και τις γεωπολιτικές εξελίξεις, επιλέγοντας μια απλουστευτική ερμηνεία που εξυπηρετεί το αντιπολιτευτικό του αφήγημα.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η «παροχολογία» που προτείνει: 13ος μισθός, 13η σύνταξη, μηδενισμός ΦΠΑ σε τρόφιμα, μείωση φόρων στα καύσιμα. Μέτρα που παρουσιάζονται ως εύκολες λύσεις, χωρίς καμία αναφορά στο δημοσιονομικό τους αποτύπωμα. Είναι η κλασική συνταγή υποσχέσεων χωρίς αντίκρισμα, που στο παρελθόν οδήγησε σε αδιέξοδα.
Τελικά, πίσω από τις βαριές εκφράσεις περί «παρακράτους» και «διαπλοκής», διακρίνεται μια στρατηγική έντασης που επενδύει στον θυμό των πολιτών. Όμως χωρίς ρεαλιστικό σχέδιο και χωρίς κοστολογημένες λύσεις, η πρόταση του κ. Φάμελλου παραμένει ένα ακόμη παράδειγμα εύκολου λαϊκισμού που δεν απαντά στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.





