Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ στις 27 Μαρτίου εξελίσσεται σε εσωκομματική σύγκρουση, με κορυφαία στελέχη να αμφισβητούν ανοιχτά την ηγεσία Ανδρουλάκη.
Το επερχόμενο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι θα εξελιχθεί σε κάτι πολύ περισσότερο από μια τυπική κομματική διαδικασία. Αντί για επίδειξη ενότητας και πολιτικής δυναμικής, το κόμμα βαδίζει προς μια εσωτερική αναμέτρηση με φόντο τη διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου και την ανοιχτή πλέον αμφισβήτηση της ηγεσίας του Νίκου Ανδρουλάκη. Το πολιτικό σκηνικό θυμίζει περισσότερο εσωκομματικό μπρα-ντε-φερ παρά συνέδριο ανασυγκρότησης.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αποκαλυπτική: κορυφαία στελέχη, όπως ο Χάρης Δούκας και ο Παύλος Γερουλάνος, επιχειρούν να συγκροτήσουν ένα ευρύτερο μέτωπο που θα αμφισβητήσει την πολιτική κατεύθυνση της ηγεσίας. Στο επίκεντρο βρίσκεται η λεγόμενη «ακούνητη βελόνα» των δημοσκοπήσεων, που εδώ και μήνες κρατά το ΠΑΣΟΚ μακριά από τα ποσοστά που θα του επέτρεπαν να εμφανιστεί ως πραγματικός διεκδικητής εξουσίας.
Το παράδοξο είναι ότι, ενώ το κόμμα επιχειρεί να εμφανιστεί ως εναλλακτική κυβερνητική πρόταση, μεγάλο μέρος της ενέργειας του αναλώνεται σε εσωτερικές ισορροπίες, συμμαχίες και αντιπαραθέσεις. Η μάχη για τους συνέδρους, οι συσπειρώσεις τάσεων και η αναζήτηση εσωκομματικών αριθμών δίνουν την εικόνα ενός κόμματος που συζητά περισσότερο για τον εαυτό του παρά για την κοινωνία.
Και κάπως έτσι, λίγες μόλις ημέρες πριν ανοίξουν οι εργασίες του Συνεδρίου, το πραγματικό πολιτικό ερώτημα δεν είναι ποια στρατηγική θα προτείνει το ΠΑΣΟΚ για τη χώρα. Το ερώτημα είναι αν θα καταφέρει πρώτα να λύσει τον δικό του εσωτερικό γρίφο. Γιατί όταν ένα κόμμα εμφανίζεται διχασμένο πριν ακόμη ανοίξουν οι εργασίες του Συνεδρίου του, δύσκολα μπορεί να πείσει ότι είναι έτοιμο να κυβερνήσει μια χώρα.
