Η αβεβαιότητα για τον ρόλο Τσίπρα και η κινητικότητα στο ΠΑΣΟΚ εντείνουν την εσωκομματική ένταση στον ΣΥΡΙΖΑ.
Η κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει ολοένα και περισσότερο κόμμα που βρίσκεται σε πολιτική αναμονή – και σε εσωτερική νευρικότητα. Η στάση σιωπής του Αλέξη Τσίπρα λειτουργεί σαν «ελέφαντας στο δωμάτιο» της Κουμουνδούρου, καθώς κανείς δεν γνωρίζει αν και πότε ο πρώην πρωθυπουργός θα αποφασίσει να επιστρέψει ενεργά στο πολιτικό παιχνίδι. Μέχρι τότε, κορυφαία στελέχη κινούνται σε ένα θολό τοπίο, χωρίς σαφή στρατηγική και χωρίς ξεκάθαρο οδικό χάρτη.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο όσο το ΠΑΣΟΚ εμφανίζει κινητικότητα. Η συμμετοχή άνω των 150.000 μελών στις εσωκομματικές διαδικασίες της Χαριλάου Τρικούπη έχει προκαλέσει εμφανή ανησυχία σε βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που βλέπουν το ενδεχόμενο μιας νέας συσπείρωσης στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Και μέσα σε αυτό το κλίμα, ακόμη και μεμονωμένες κινήσεις –όπως η μετακίνηση στελεχών προς το ΠΑΣΟΚ– αντιμετωπίζονται από πολλούς στην Κουμουνδούρου ως προειδοποιητικό σήμα.
Την ίδια στιγμή, το εσωτερικό του κόμματος θυμίζει πεδίο σύγκρουσης δύο γραμμών. Από τη μία πλευρά βρίσκεται το στρατόπεδο που επιμένει στην αυτόνομη πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, με τον Παύλο Πολάκη να δίνει τον τόνο μιας πιο συγκρουσιακής στάσης. Από την άλλη, στελέχη που θεωρούν ότι χωρίς ευρύτερες συνεργασίες ο χώρος της Κεντροαριστεράς θα παραμείνει πολιτικά κατακερματισμένος και εκλογικά αδύναμος.
Στο κέντρο αυτής της σύγκρουσης βρίσκεται ο Σωκράτης Φάμελλος, ο οποίος καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε αντικρουόμενες στρατηγικές χωρίς να προκαλέσει νέα ρήγματα στο κόμμα. Όμως όσο η ηγεσία αποφεύγει να τραβήξει μια καθαρή γραμμή, το εσωκομματικό θερμόμετρο ανεβαίνει. Και όσο ο χρόνος περνά χωρίς ξεκάθαρες αποφάσεις, η εικόνα που εκπέμπει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ενός κόμματος που ετοιμάζεται για εκλογές, αλλά ενός κόμματος που ακόμη προσπαθεί να αποφασίσει τι ακριβώς θέλει να γίνει.
