Από το βήμα της Βουλής, ο Νίκος Ανδρουλάκης παρουσίασε μια εικόνα κινδύνου και υπευθυνότητας, μιλώντας για τον πόλεμο ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν και την ανάγκη η Ελλάδα να μείνει μακριά από οποιαδήποτε εμπλοκή. Ωστόσο, η ομιλία του μοιάζει περισσότερο με δημοσιογραφικό κλισέ παρά με πολιτική πρόταση.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επαναλάμβανε συνεχώς ότι η στρατιωτική παρουσία της χώρας στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να προστατεύει τον Κυπριακό Ελληνισμό και όχι να συμμετέχει σε επιχειρήσεις, αλλά δεν ανέφερε κανένα συγκεκριμένο μέτρο ή τρόπο με τον οποίο θα διασφαλίζονταν αυτά που επικαλείται.
Η προσπάθεια να παρουσιαστεί ως εγγυητής της ειρήνης και της νομιμότητας χάνει αξιοπιστία, όταν περιορίζεται σε επαναλαμβανόμενες γενικότητες και επιθέσεις κατά της κυβέρνησης χωρίς να προτείνει σαφή πολιτική για την προστασία των Ελλήνων και των αποδήμων.
Στο τέλος, η ομιλία του Ανδρουλάκη μοιάζει με παράθεση γενικολογιών και επαναλήψεων, χωρίς κανένα συγκεκριμένο βήμα ή μέτρο για την προστασία των Ελλήνων και των αποδήμων. Με άλλα λόγια, μεγάλα λόγια, κανένα αποτέλεσμα, αφήνοντας την εντύπωση ότι η Ελλάδα μπορεί να «μείνει έξω από τον πόλεμο» μόνο με διακηρύξεις.
