Σε μια δημόσια συζήτηση που συχνά εξαντλείται στα εύκολα συνθήματα, ο Άκης Σκέρτσος επέλεξε να μιλήσει με αριθμούς, δομή και στρατηγική. Και αυτό από μόνο του ξεχωρίζει. Στο άρθρο του στην Καθημερινή, ο υπουργός Επικρατείας αποδομεί με ψυχραιμία τον μύθο των «μονόκερων» και θέτει το πραγματικό διακύβευμα για την Ελλάδα: όχι τις μεμονωμένες βιτρίνες δισεκατομμυρίων, αλλά ένα οικοσύστημα καινοτομίας με βάθος, συνέχεια και πραγματικό αποτύπωμα στην οικονομία.
Τα στοιχεία είναι αμείλικτα και δεν επιδέχονται αμφισβήτηση. Από τα 50 εκατ. ευρώ επενδύσεων το 2018, το ελληνικό οικοσύστημα έφτασε το 2025 στα 732 εκατ. ευρώ, με δεκάδες εταιρίες να αναπτύσσονται διεθνώς, να κρατούν έδρα και ανθρώπινο δυναμικό στη χώρα και να δημιουργούν χιλιάδες καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας. Χωρίς κραυγές. Χωρίς θαύματα. Με σχέδιο.
Και εδώ βρίσκεται η πολιτική ουσία που ενοχλεί ορισμένους. Η αλλαγή δεν προέκυψε τυχαία. Από το 2019 εφαρμόστηκε ένα συνεκτικό πλέγμα πολιτικών: φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις υψηλού ρίσκου, γενναία ενίσχυση της έρευνας, stock options με χαμηλή φορολόγηση, επαναπατρισμός ταλέντου, αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης και –για πρώτη φορά– εθνική στρατηγική για την Τεχνητή Νοημοσύνη με υποδομές ευρωπαϊκού επιπέδου.
Την ώρα που η αντιπολίτευση αναπολεί κρατικοδίαιτα μοντέλα και «αναπτυξιακές» ευχές χωρίς χρηματοδότηση, η κυβέρνηση μιλά για παραγωγικό μοντέλο, ΑΕΠ γνώσης και μετρήσιμα αποτελέσματα. Ήδη πάνω από το 1% του ΑΕΠ προέρχεται από την οικονομία της γνώσης, με ξεκάθαρο στόχο το 5% την επόμενη δεκαετία.
Το μήνυμα Σκέρτσου είναι σαφές: η Ελλάδα δεν χρειάζεται μύθους. Χρειάζεται θεσμούς, ταλέντο και κεφάλαια που μένουν εδώ. Και για πρώτη φορά μετά από χρόνια, αυτά αρχίζουν να δένουν.
